Mikołaj i mały jeżyk

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie śnieg pokrył dachy domów, mieszkał mały jeżyk Igiełka. Miał kolce jak igiełki i bardzo lubił spacerować wieczorami.

Pewnego zimowego wieczoru, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, Igiełka wyszedł z domu i pobiegł w stronę lasu. Biegał i biegał, aż zapomniał, którędy wrócić.

Zrobiło się ciemno, a jeżykowi zrobiło się zimno i smutno. Usiadł pod wielką sosną i zaczął cicho płakać. Nagle zobaczył jasne, ciepłe światło – to Święty Mikołaj szedł przez las z workiem prezentów.

Mikołaj uśmiechnął się szeroko i zapytał: „Czemu płaczesz, mały jeżyku?”. Igiełka opowiedział, że zgubił drogę do domu. Mikołaj pogłaskał go po kolcach i powiedział: „Nie martw się, pomogę ci wrócić. Pomaganie innym to najpiękniejszy prezent.”

Mikołaj wziął Igiełkę za łapkę i razem ruszyli przez śnieżny las. Po drodze pokazywał mu ślady zwierząt i uczył, jak rozpoznawać drogę. Igiełka czuł się bezpiecznie i bardzo wdzięczny.

Wreszcie dotarli do małego domku pod choinką. Mama jeżyka wybiegła zaniepokojona, a gdy zobaczyła Igiełkę z Mikołajem, uściskała go mocno. Podziękowała Mikołajowi za pomoc.

Mikołaj zostawił mały, błyszczący kamyk – symbol dobroci. Powiedział: „Pamiętaj, Igiełko, że gdy pomagasz innym, świat staje się jaśniejszy.” Potem machnął ręką i zniknął w gwiazdach.

Igiełka położył się w swoim ciepłym legowisku, patrzył na gwiazdę za oknem i myślał o tym, jak miło jest pomagać. Zasnął spokojnie, a w snach tańczył z Mikołajem pod rozgwieżdżonym niebem.