Zajączek Wielkanocny i Zaczarowane Pisanki

— Bajka do czytania —

W słoneczny, wiosenny poranek, tuż przed Wielkanocą, mały zajączek Franek obudził się w swojej norce pod starym dębem. Dziś miał pomóc rodzicom w malowaniu pisanek – to było jego ulubione świąteczne zadanie.

Franek wyskoczył z norki i pobiegł do wielkiego stołu, który stał na polanie. Leżały na nim całe stosy jajek, kubeczki z farbami i pędzelki. Mama zajączka uśmiechnęła się i powiedziała: – Franiu, dziś możesz pomalować tyle pisanek, ile chcesz. Pamiętaj jednak, że najpiękniejsze są te, które podarujemy innym.

Franek wziął pędzelek i z zapałem zaczął malować. Najpierw zrobił pisankę w żółte paski – podobną do pszczółki. Potem różową w kropeczki, jak jagody. Następnie niebieską z gwiazdkami – taką, jak niebo przed snem. Był bardzo dumny ze swoich dzieł.

Wtem usłyszał ciche pukanie. To mała wiewiórka Kitka stała na polanie i nieśmiało patrzyła na pisanki. – Franiu – szepnęła – ja też chciałabym pomalować jajko, ale nie mam farb ani pędzelka. Franek spojrzał na swoje kolorowe skarby. Przez chwilę pomyślał, że jeśli da Kitce farby, to jemu może zabraknąć.

Lecz przypomniał sobie słowa mamy: „Najpiękniejsze pisanki to te, które podarujemy innym”. Uśmiechnął się szeroko i powiedział: – Kitko, chodź, pomalujemy pisankę razem. Dam ci mój ulubiony żółty pędzelek!

Wsadził również Kitce do łapki słoiczek z czerwoną farbą, a sam wziął zieloną. Razem stworzyli pisankę w serduszka – czerwoną, zieloną i żółtą. Była taka piękna, że wszystkie inne zajączki przestały malować i patrzyły z zachwytem.

Kitka uściskała Franka i pobiegła pokazać pisankę swojej mamie. A Franek poczuł w sercu wielką, ciepłą radość – większą niż wtedy, gdy sam wygrał konkurs na najładniejszą pisankę. Zrozumiał, że dzielenie się z innymi sprawia, że święta stają się naprawdę wyjątkowe.

Wieczorem, gdy na niebie zaświeciły pierwsze gwiazdy, Franek położył się w swojej norce. Mama pogłaskała go po miękkim futerku i szepnęła: – Dobrze ci życzę, mój mały zajączku. Franek zamknął oczy i słysząc cichy szum wiatru, zasnął spokojnie, śniąc o pomalowanym świecie pełnym uśmiechów.