Bajka o pierwszej świątecznej gwiazdce

— Bajka do czytania —

Mały zajączek Tofik mieszkał w przytulnej norce na skraju lasu. Był wieczór przed świętami, a w powietrzu czuć było zapach pierników i świerku. Tofik zerkał przez okno na niebo, czekając na pierwszą świąteczną gwiazdkę.

– Mamo, kiedy zobaczymy tę najjaśniejszą gwiazdę? – zapytał, przytulając pluszowego misia. Mama pogłaskała go po miękkim uchu i uśmiechnęła się: – Już niedługo, synku. Ale pamiętaj, że najważniejsze jest to, co robimy przed jej pojawieniem się.

Tofik zmarszczył nosek: – A co takiego? Mama wskazała na stół, na którym leżały małe, kolorowe paczuszki. – To dla kogo są? – zdziwił się zajączek. Mama szepnęła: – To prezenty, które zrobiliśmy dla naszych przyjaciół: dla wiewiórki Rudki i sowy Mądraliny.

Tofik otworzył szeroko oczy: – Myślałem, że prezenty dostajemy tylko my! Mama uśmiechnęła się ciepło: – W święta najpiękniej jest dawać. Zobaczysz, jaka radość pojawi się w oczach przyjaciół, gdy dostaną od nas te małe upominki.

Zajączek chwycił jedną paczuszkę i pobiegł do dziupli wiewiórki Rudki. – To dla ciebie! – zawołał. Rudka otworzyła pudełeczko i znalazła w nim szyszki z masłem orzechowym. Zatańczyła z radości: – Dziękuję, Tofiku! To mój ulubiony przysmak!

Potem Tofik poszedł do sowy Mądraliny, która mieszkała na starej sośnie. Oświetlona luną wyglądała jak ze świątecznego obrazka. Sowa rozwinęła swój prezent – ciepły, wełniany szalik. – Jak pięknie ogrzeje mnie w zimowe noce! – zahukała wzruszona.

Gdy Tofik wrócił do norki, na niebie rozbłysła pierwsza gwiazdka. Była ogromna i złocista. – Mamusiu, patrz! Gwiazda! – szepnął. Mama przytuliła go mocno: – Dzisiaj ty sam byłeś jak ta gwiazda – dając innym radość, rozświetliłeś im wieczór.

Tofik poczuł w sercu przyjemne ciepło. Usiadł na kolanach mamy, a ona otuliła go miękkim kocykiem. Świąteczne światełka na choince migotały łagodnie, a mały zajączek ziewnął, czując, jak opada z niego cały dzień pełen uśmiechów i niespodzianek.