Śnieżynka i prezenty Mikołaja

— Bajka do czytania —

Daleko, daleko, za górami śniegu i lasami sopli, stał mały, przytulny domek Świętego Mikołaja. W tym domku mieszkała też malutka Śnieżynka – pomocniczka o złotym serduszku, która uwielbiała pakować prezenty. Każdego ranka Mikołaj mówił jej: „Pamiętaj, Śnieżynko, najważniejsze jest to, co dajemy od serca”.

Pewnego dnia Mikołaj oznajmił: „Dziś pojedziemy do miasta, aby rozdawać upominki dzieciom. Pomożesz mi, prawda?”. Śnieżynka bardzo się ucieszyła i szybko ubrała swój srebrny płaszczyk. Wsiadła do sań obok wielkiego worka i ruszyli w podróż.

Gdy dotarli na miejsce, Mikołaj powiedział: „Popatrz, tam pod latarnią stoi chłopiec. Jest smutny, bo nikt go nie odwiedza. Zanieś mu małe pudełeczko”. Śnieżynka pobiegła, ale po drodze spotkała kociaka, który marzł na śniegu. Zatrzymała się, otuliła go swoim płaszczykiem i dała mu ciepły buziak.

Kiedy wróciła, worka z prezentami już nie było. „Gdzie są upominki?” – zapytała zaniepokojona. Mikołaj uśmiechnął się tajemniczo: „Widziałem, że oddałaś swój płaszczyk. Ciepło i dobroć to najcenniejsze prezenty. One zostają w sercach na zawsze”.

Śnieżynka spojrzała na chłopca, który teraz bawił się z kociakiem. Obydwoje śmiali się i przytulali. Chłopiec podbiegł do Śnieżynki: „Dziękuję, że pomogłaś mojemu przyjacielowi. To dla ciebie – dał jej narysowany serduszkiem obrazek. To był najpiękniejszy prezent, jaki kiedykolwiek dostała.

W drodze powrotnej Śnieżynka myślała o tym, że wcale nie trzeba mieć wielkiego worka, aby uszczęśliwić kogoś drugiego. Czasem wystarczy ciepłe słowo, uśmiech albo mała pomoc. I właśnie to sprawia, że święta są magiczne.

Gdy wrócili do domku, Mikołaj zaparzył gorącą czekoladę. Śnieżynka patrzyła przez okno na migoczące gwiazdy i czuła, że jej serce jest pełne radości. „Dobranoc, Mikołaju” – szepnęła przecierając oczy. „Dobranoc, Śnieżynko. Śnij o gwiazdkach i dobrych uczynkach” – odpowiedział cicho.

I tak w ciepłej izbie, przy kominku, Śnieżynka zasnęła spokojnie. Na niebie błyszczała jedna, wyjątkowo jasna gwiazda – ta, która świeci wszystkim, którzy dzielą się dobrocią. Cisza otuliła domek, a sanie Mikołaja cichutko stały na podwórku. Dobranoc, mała pomocniczko. Dobranoc, drogie dzieci.