Bajka o supernowej dla dzieci

— Bajka do czytania —

W głębokim, ciemnym kosmosie, gdzie miliony gwiazd migotały jak diamenty, mieszkała mała gwiazda o imieniu Iskierka. Była taka malutka, że często ginęła wśród swoich większych sióstr.

Każdej nocy Iskierka patrzyła na niebo i widziała, jak inne gwiazdy tańczą i świecą pełnym blaskiem. Ona sama ledwo dawała znać o swoim istnieniu. Często pytała samą siebie: "Czy kiedykolwiek będę tak ważna jak one?"

Pewnej nocy, gdy Iskierka smutno mrugała, pojawił się przy niej stary, mądry Księżyc. Jego blask był srebrzysty i ciepły. "Dlaczego tak się martwisz, mała?" – zapytał łagodnie.

Iskierka westchnęła: "Jestem taka mała i słaba. Czy kiedykolwiek zrobię coś wielkiego?" Księżyc uśmiechnął się i powiedział: "Widzisz te wielkie gwiazdy? One kiedyś były małe jak ty. A niektóre z nich, gdy nadejdzie ich czas, stają się supernowymi – wybuchają w spektakularnym świetle i rozsypują w kosmosie pył, z którego rodzą się nowe planety i życie."

Iskierka nie mogła uwierzyć. "Ja też mogę zostać supernową?" – spytała z nadzieją. "Oczywiście" – odparł Księżyc. "Każda gwiazda ma w sobie tę moc. Musisz tylko cierpliwie czekać i wierzyć w siebie."

Minęły lata. Iskierka rosła, a jej blask stawał się coraz silniejszy. Pewnej nocy poczuła, że coś się zmienia. Jej wnętrze zaczęło drżeć, a światło rozbłysło z niespotykaną siłą. Wiedziała, że nadszedł jej czas.

Iskierka wybuchła w olśniewającym fajerwerku. Miliony iskier rozsypały się po całym wszechświecie. Pył z jej wnętrza połączył się z innymi pyłami, tworząc nowe gwiazdy, planety, a nawet malutkie kwiaty na Ziemi.

Od tamtej pory Iskierka nie zniknęła – stała się częścią wszystkiego. Jej blask można zobaczyć w oczach dzieci patrzących w niebo, w szelestach liści i w cichym szumie nocy. Każdego wieczoru, gdy zapadają gwiazdy, Iskierka szepcze: "Dobranoc, mały przyjacielu. Śpij spokojnie."