Bajka o dzielnych strażakach

— Bajka do czytania —

Tomek miał cztery lata i najbardziej na świecie lubił patrzeć na czerwony wóz strażacki. Każdego dnia, gdy szedł z mamą na spacer, zatrzymywał się przed remizą i oglądał błyszczące koła oraz drabinę.

Pewnego dnia Tomek zobaczył, że strażacy wyjeżdżają z remizy. Nie spieszyli się jednak do pożaru – szli w stronę wielkiego dębu. Zza drzewa dochodziły ciche, przestraszone piski.

Strażacy ustawili małą drabinę przy pniu. Jeden z nich wspiął się ostrożnie i zajrzał do dziupli. W środku siedział malutki ptaszek, który nie umiał sam wylecieć.

Strażak delikatnie wyjął ptaszka i podał go koledze czekającemu na dole. Ptaszek był cały i zdrowy, tylko trochę wystraszony. Po chwili usiadł na gałęzi i odleciał do swojej mamy.

Tomek podszedł bliżej i zapytał: „Dlaczego pomogliście ptaszkowi? Czy strażacy nie gaszą tylko pożarów?” Starszy strażak uśmiechnął się i odpowiedział: „Pomagamy każdemu, kto potrzebuje – ludziom, zwierzętom, nawet kotkom na drzewie. Najważniejsze jest dobre serce i odwaga, żeby spieszyć z pomocą.”

Potem strażacy zaprosili Tomka do remizy. Przymierzył hełm, który był trochę za duży, ale bardzo go cieszył. Obejrzał wóz, drabinę i węże strażackie. Prawie jak prawdziwy strażak!

Wieczorem Tomek powiedział mamie: „Mamo, ja też chcę być dzielny i pomagać ptaszkom.” Mama przytuliła go i rzekła: „Już jesteś dzielny, masz dobre serce, a to najpiękniejsza cecha bohatera.”

Tomek spojrzał w okno. Na niebie błyszczały gwiazdy. Zamknął oczy i uśmiechnął się. W jego śnie jechał czerwonym wozem pełnym dobrych uczynków. Dobranoc, mały strażaku – cicho szumiały drzewa.