Bajka o strachu, który odszedł

— Bajka do czytania —

Mały Jaś zawsze bał się ciemności. Kiedy gaszono światło w jego pokoju, wydawało mu się, że w kątach czają się różne stwory. Pewnego wieczoru, gdy znów leżał w łóżku i patrzył szeroko otwartymi oczami w sufit, postanowił porozmawiać ze swoim strachem.

Jaś zaczął cicho mówić: 'Wiem, że tu jesteś, Strachu. Nie chcę się już ciebie bać. Może powinniśmy się zaprzyjaźnić?'. W odpowiedzi usłyszał delikatny szelest, jakby ktoś się przestawił. 'To ja' - odezwał się cieniutki głosik. 'Nie chcę cię straszyć, Jaśku. Po prostu zawsze tu jestem, kiedy jest ciemno.'

Chłopiec był zaskoczony, że Strach w ogóle się odezwał. 'Ale dlaczego mnie straszysz?' - zapytał. 'Ja cię nie straszę' - odpowiedział Strach. 'To ty się mnie boisz. Ja tylko pokazuję ci rzeczy, które mogą być niebezpieczne, abyś był ostrożny.' Jaś pomyślał chwilę i stwierdził: 'Może masz rację. Ale teraz już cię nie chcę się bać.'

Strach uśmiechnął się, choć Jaś tego nie widział. 'Możemy być przyjaciółmi' - zaproponował. 'Ja będę cię ostrzegał przed niebezpieczeństwami, a ty nie będziesz się mnie bał. Co ty na to?' Jaś skinął głową. 'Dobrze, zgadzam się. Ale teraz chcę już spać.'

Od tego wieczoru Jaś i Strach stali się przyjaciółmi. Strach nauczył Jasia, że ciemność nie jest straszna, a Jaś przestał się bać. Kiedy gaszono światło, Strach pokazywał mu, jak pięknie świecą gwiazdy za oknem i jak przyjemnie szumią drzewa w ogrodzie.

Pewnej nocy Jaś zapytał Stracha: 'A ty się czegoś boisz?'. Strach zamyślił się i odpowiedział: 'Boję się, że kiedyś przestaniesz mnie potrzebować. Boję się zostać sam.' Jaś uśmiechnął się i powiedział: 'Nie martw się, zawsze będziemy przyjaciółmi.'

Od tamtej pory Strach już nie straszył Jasia. Zamiast tego opowiadał mu ciekawe historie o świecie nocą. Pokazywał mu, jak śpiewają świerszcze, jak tańczą cienie na ścianach i jak pięknie wygląda księżyc. Jaś zasypiał spokojnie, wiedząc, że jego przyjaciel Strach zawsze go pilnuje.

Teraz, kiedy Jaś kładzie się spać, już nie boi się ciemności. Wie, że Strach jest jego przyjacielem, który zawsze go ochroni. A kiedy zasypia, słyszy tylko delikatny szelest, jakby Strach szeptał mu do ucha: 'Śpij dobrze, Jaśku. Wszystko będzie dobrze.'