Dzielni strażacy z Ognikowa

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku Ognikowo stała czerwona remiza, w której mieszkała drużyna najdzielniejszych strażaków pod słońcem. Każdego ranka kapitan Borys sprawdzał sprzęt, a jego pomocnicy - Jacek z długą drabiną i mała Ola, która najlepiej słyszała wołanie o pomoc - gotowali się do akcji.

Pewnego letniego dnia, gdy słońce prażyło wyjątkowo mocno, do remizy przybiegła zapłakana Zosia. 'Proszę państwa strażaków, mój kot Pimpuś wdrapał się na wysoką topolę i boi się zejść!' - wołała dziewczynka. Strażacy natychmiast ruszyli na pomoc. Jacek rozłożył swoją magiczną drabinę, a Ola delikatnie namawiała kotka, by się nie bał.

Gdy już wszyscy myśleli, że Pimpuś jest bezpieczny, nagle rozległ się dzwonek alarmowy. Z drugiego końca miasteczka dochodził dym! Kapitan Borys szybko zebrał drużynę i ruszyli wielkim wozem strażackim przez uliczki Ognikowa. Okazało się, że w piekarni pani Bogusi przypaliły się bułeczki, a dym wydostawał się przez okno.

Strażacy sprawnie otworzyli wszystkie okna, aby przewietrzyć pomieszczenie, a Ola przyniosła wiaderko z wodą, by ochłodzić rozgrzany piekarnik. Pani Bogusia była bardzo wdzięczna, a dzieci obserwujące akcję nauczyły się, że zawsze trzeba uważać przy kuchenkach i piekarnikach.

Następnego ranka strażacy z Ognikowa postanowili zorganizować dla wszystkich dzieci dzień otwarty w remizie. Pokazywali swój sprzęt, uczyli jak wygląda prawidłowy numer alarmowy 998 i tłumaczyli, dlaczego nie wolno bawić się zapałkami. Najmłodsi mogli przymierzyć hełmy i usiąść za kierownicą wozu strażackiego.

Podczas pokazu nagle rozległ się krzyk. Mały Tomek bawił się samotnie nad stawem i wpadł do wody! Na szczęście strażacy byli przygotowani. Kapitan Borys rzucił koło ratunkowe, a Jacek podał chłopcu długą tyczkę. W kilka chwil Tomek był bezpieczny na brzegu, choć trochę przestraszony i mokry.

Wieczorem całe miasteczko zebrało się na rynku, aby podziękować swoim dzielnym strażakom. Dzieci przygotowały laurki, a dorośli upiekli ciasto. 'Jesteście naszymi bohaterami!' - wołali mieszkańcy. Kapitan Borys uśmiechnął się i powiedział: 'To nasza praca, ale najważniejsze, abyście wszyscy pamiętali o zasadach bezpieczeństwa'.

Gdy zapadł zmrok, strażacy wrócili do remizy. Sprawdzili jeszcze raz sprzęt i przygotowali się na nowy dzień pełen wyzwań. Ola pogasiła światła, a przez otwarte okno wpadał kojący szum wiatru. W Ognikowie znów było bezpiecznie, a mieszkańcy spali spokojnie, wiedząc, że w razie potrzeby dzielni strażacy zawsze są gotowi do pomocy.