Bajka o Małpce, która uczyła się tańczyć z wiatrem

— Bajka do czytania —

W Zielonej Dżungli, gdzie liście szumiały jak bębenki, a słońce tańczyło na każdym drzewie, mieszkała mała Małpka o imieniu Kitka. Kitka uwielbiała biegać, skakać i huśtać się na lianach, ale najbardziej na świecie chciała wygrać Wielki Leśny Bieg. Każdego dnia trenowała, mierząc się z cieniem, który zawsze był szybszy.

Pewnego ranka Kitka postanowiła zapytać mądrej Sowy Zosi, jak zostać najszybszą małpką w dżungli. Sowa uśmiechnęła się i powiedziała: „Biegaj nie po to, by wyprzedzić innych, ale by poczuć wiatr w swoim futerku. Spróbuj dzisiaj nie myśleć o wygranej, tylko o tym, jak radośnie porusza się twoje ciało.” Kitka zdziwiła się, ale postanowiła spróbować.

Na polanie spotkała przyjaciół: Zajączka Skoczka, który uwielbiał skakać w worku, i Jeżyka Kolczatkę, który toczył się jak piłka. „Pobawimy się razem?” zapytała Kitka. Zajączek zaproponował wyścig, ale tym razem mieli biec parami, trzymając się za ręce. Na początku było trudno – Kitka chciała biec szybciej, ale Jeżyk nie nadążał.

Kitka zwolniła i zaczęła dostosowywać się do tempa przyjaciela. Zauważyła, że gdy biegną razem, śmiech roznosi się po lesie, a wiatr delikatnie muska ich policzki. „To jest fajniejsze niż samotne bieganie!” zawołała. Po wyścigu usiedli na mchu, a Zajączek pokazał im, jak skakać przez kałuże, by nie zmoczyć nóg.

Potem przyszedł czas na turlanie się po łące. Kitka, Zajączek i Jeżyk ułożyli się obok siebie i stoczyli z małego pagórka. Kręcili się jak kolorowe kule, a ich śmiech niósł się aż do chmur. Kitka poczuła, że wcale nie musi być pierwsza – wystarczy, że czuje się szczęśliwa, poruszając się z przyjaciółmi.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Sowa Zosia zapytała Kitkę: „Czego się dziś nauczyłaś?” Małpka odpowiedziała: „Że sport to nie pogoń za medalem, ale taniec z wiatrem i zabawa z przyjaciółmi. Każdy ma inne tempo i to jest w porządku.” Sowa przytaknęła i dodała: „Najważniejsze, byś ruszała się z radością, a nie ze strachu przed przegraną.”

Wieczorem Kitka wróciła do swojej kryjówki na drzewie. Położyła się na miękkich liściach i patrzyła na gwiazdy. Czuła w sercu ciepło i spokój. Wiedziała, że jutro znów pobiegnie z przyjaciółmi, by tańczyć z wiatrem. Zamknęła oczy, a księżyc zaśpiewał jej cichą kołysankę. Dobranoc, mała małpko.