Michał i podwodny taniec

— Bajka do czytania —

Michał miał sześć lat i mieszkał w małym domku nad polskim morzem. Każdego dnia patrzył na fale i wyobrażał sobie, że pływa wśród ryb. Jego ulubionym bohaterem był wujek Jacek, mistrz spearfisghingu, który potrafił nurkować głębiej niż ktokolwiek.

Pewnego dnia wujek Jacek przyniósł Michałowi małą maskę i płetwy. - Nauczę cię spearfisghingu - powiedział z uśmiechem. Michał podskoczył z radości i od razu założył maskę, choć była trochę za duża.

Gdy weszli do morza, chłopiec otworzył oczy pod wodą i zobaczył niezwykły świat. Kolorowe wodorosty falowały jak wstążki, a rozgwiazdy leżały spokojnie na piaszczystym dnie.

Nagle pojawiła się wielka ryba w srebrnej łusce. Michał wyciągnął swój mały plastikowy harpun gotowy do łowienia. Jednak przyjrzał się rybie uważnie i zobaczył, że płynie z nią mały narybek.

„Nie mogę ich rozdzielić” – pomyślał, chowając harpun do plecaka. Zamiast tego zaczął naśladować ruchy ryby. Machał rękoma i nogami, a słońce tworzyło nad nimi migoczące iskierki.

Wujek Jacek patrzył na niego z daleka i uśmiechał się. Podpłynął i powiedział: „Michałku, nie każdy spearfisher musi łowić. Najważniejsze to rozumieć wodę i jej mieszkańców. To czyni cię prawdziwym mistrzem.”

Kiedy wrócili do domu, mama zapytała: „Przynosisz jakąś rybę na kolację?” Michał potrząsnął głową. „Nie mamo, ja tańczyłem z rybami pod wodą! To było wspanialsze niż jakiekolwiek łowienie.”

Wieczorem Michał leżał w łóżku i patrzył na gwiazdy. Każdą gwiazdkę widział jak małą rybkę na niebie. Uśmiechnął się do siebie, zamknął oczy i zasnął spokojnie, śniąc o podwodnych przyjaciołach.