Sonic i Złote Pierścienie Przyjaźni

— Bajka do czytania —

Mały Sonic biegł szybko po zielonej łące, a za nim unosiły się złote pierścienie. Miał ich mnóstwo – błyszczały w słońcu jak małe słoneczka.

Sonic zatrzymał się koło wielkiego dębu. Obok stał jeżyk Tofik i smutno patrzył na ziemię. – Dlaczego jesteś smutny? – zapytał Sonic.

– Zgubiłem swój ulubiony kamyk – szepnął Tofik. – Był okrągły i gładki, a teraz nie mam się czym bawić.

Sonic pomyślał chwilę. Miał przecież tyle złotych pierścieni. Wyjął jeden i podał Tofikowi. – Masz, pobaw się moim pierścieniem. Jest prawie jak twój kamyk.

Tofik uśmiechnął się szeroko. Pierścień lśnił w jego łapkach. – Dziękuję! – zawołał i potoczył go po trawie. Sonic biegał obok i śmiał się wesoło.

Razem bawili się długo, aż słońce zaczęło chować się za chmury. Wtedy Tofik oddał pierścień. – Jutro znów się pobawimy – powiedział Sonic.

Wieczorem Sonic położył się w swoim miękkim gniazdku. Wszystkie pierścienie leżały obok, ale najważniejszy był ten, którym podzielił się z przyjacielem.

Zamknął oczy, a nad łąką zapaliły się pierwsze gwiazdy. Wiatr szumiał cicho: dobranoc, dobry jeżyku. I Sonic zasnął spokojnie.