Bajka o śnieżce dla 2-latka

— Bajka do czytania —

W małym, białym domku na skraju lasu mieszkała śnieżka Zuzia. Była malutka, puszysta i miała błyszczące, srebrzyste oczka. Każdego ranka budziła się z promykiem słońca i patrzyła, jak świat dookoła staje się coraz piękniejszy.

Pewnego dnia Zuzia wyjrzała przez okno i zobaczyła, że inne śnieżki – jej przyjaciółki – skaczą po gałęziach i wirują w tańcu. One były większe, bardziej błyszczące i tańczyły szybciej niż ona. Zuzia poczuła się malutka i smutna. „Dlaczego ja nie mogę tak pięknie wirować?” – pomyślała.

Zuzia postanowiła wyjść z domku i spróbować tańczyć jak inne śnieżki. Ale gdy tylko zrobiła krok, jej nóżki zapadły się w miękki śnieg. Próbowała wirować, ale jej okrągłe ciałko tylko się kołysało. Usiadła na śniegu i zapłakała cichutko.

Wtedy przyleciał do niej mały, biały gołąbek. „Dlaczego płaczesz, mała śnieżko?” – zapytał łagodnie. Zuzia odrzekła: „Chcę tańczyć jak inne, ale nie umiem. Jestem za mała i za okrągła.” Gołąbek uśmiechnął się i powiedział: „Każda śnieżka jest inna. Ty jesteś wyjątkowa, bo jesteś miękka i ciepła. Kiedy ktoś się do ciebie przytuli, czuje spokój.”

Zuzia spojrzała na swoje rączki – były mięciutkie jak puch. Podeszła do drzewa, na którym siedziała sowa. Sowa była zmarznięta i drżała. Zuzia przytuliła ją swoimi puszystymi ramionami. Sowa od razu się rozgrzała i powiedziała: „Dziękuję, Zuziu! Jesteś najlepszą śnieżką na świecie, bo potrafisz ogrzać innych.”

Od tego dnia Zuzia już nie chciała być taka jak inne śnieżki. Cieszyła się, że jest mała i puszysta. Biegała po lesie, przytulała zwierzątka i pomagała im, gdy było im zimno. Wszystkie leśne stworzenia kochały Zuzię za jej dobre serduszko.

Gdy zapadł wieczór, na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Zuzia położyła się na miękkim śniegu i patrzyła w górę. Była szczęśliwa, że jest sobą. Zamknęła swoje srebrzyste oczka, a księżyc zaświecił jej cichutko do snu. „Dobranoc, Zuziu” – szepnął wiatr, otulając ją ciepłym podmuchem.

I tak mała śnieżka zasnęła spokojnie, wiedząc, że każdy jest wyjątkowy na swój sposób. A gwiazdy na niebie migotały jak maleńkie iskierki, życząc jej słodkich snów.