Smok Tup-Tup i dymne pierścienie

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w krainie Tęczowych Wzgórz, mieszkał mały smoko Tup-Tup. Był zupełnie inny niż inne smoki – zamiast ziać ogniem, z jego nozdrzy wylatywały kolorowe dymne pierścienie. Krążyły one w powietrzu jak małe uśmiechy, ale inne smoki się z niego śmiały.

Tup-Tup był smutny. Każdego dnia próbował ziać ogniem, ale z jego pyska wydobywały się tylko okrągłe, różowe, zielone i niebieskie pierścienie. „Jestem beznadziejny” – myślał. Postanowił więc wyruszyć w świat, by znaleźć kogoś, kto go zrozumie.

Po drodze spotkał księżniczkę Liliannę, która zbierała kwiaty na łące. „Ojej, ale piękne pierścienie!” – zawołała. „Potrafisz z nich zrobić koronę?” Tup-Tup zdziwił się, ale spróbował – z jego nozdrzy wypłynął mały, srebrny pierścień, który osiadł na głowie księżniczki jak tiara.

Nagle z lasu wyjechał rycerz Krzysztof na swoim kucyku. „Widziałem te dymne cuda! Możesz mi zrobić tarczę?” – zapytał. Smok dmuchnął mocniej – z jego pyska wyleciał wielki, złoty pierścień, który zamienił się w błyszczącą tarczę. Rycerz był zachwycony.

Księżniczka i rycerz zaprosili Tup-Tupa do zamku. Tam smok pokazał swoje umiejętności: robił pierścienie w kształcie kwiatów, gwiazdek i serc. Wszyscy mieszkańcy patrzyli z zachwytem. „Jesteś wyjątkowy” – powiedziała Lilianna. „Nie musisz być taki jak inne smoki.”

Tup-Tup zrozumiał, że nie musi się zmieniać. Każdy ma jakiś talent, nawet jeśli jest inny. Postanowił, że będzie pomagał dzieciom w krainie – wieczorem puszczał im dymne obrazki do snów. A gdy słońce zachodziło, siadał na wieży i dmuchał delikatne pierścienie, które unosiły się ku gwiazdom.

I tak smoko Tup-Tup został najszczęśliwszym smokiem w całej krainie. Każdego wieczoru księżniczka i rycerz przychodzili do niego, by oglądać jego magiczne kręgi. A on zamykał oczy i czuł, jak jego serce wypełnia ciepło. „Dobranoc, Tup-Tup” – szeptała Lilianna. „Dobranoc” – odpowiadał smok, a potem wszystkie pierścienie powoli znikały w ciemnym niebie.

Wokół zamku zapadła cisza. Księżyc świecił srebrzystym blaskiem, a mały smok zasnął, marząc o kolorowych pierścieniach. Wszystkie dzieci w krainie też już spały wtulone w poduszki. A każdy dymny pierścień, który jeszcze unosił się nad wieżą, cichutko gasł, niosąc dobranoc całemu światu.