Smok Iskierka i Księżniczka Gwiazdka

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w krainie złotych wzgórz, mieszkała mała księżniczka o imieniu Gwiazdka. Jej zamek był wysoki i piękny, ale czasami czuła się w nim trochę samotna. Bardzo chciała mieć przyjaciela.

Pewnego dnia, gdy spacerowała po ogrodzie, usłyszała ciche westchnienie. Za krzakiem róż siedział malutki smok. Był cały zielony, a na jego łuskach migotały drobne iskierki. „Dlaczego płaczesz?” – zapytała księżniczka.

Smok westchnął: „Jestem Iskierka. Wszystkie smoki potrafią ziać ogniem, ale ja umiem tylko puszczać iskry, które gasną jak spadające gwiazdy. Nikt mnie nie lubi.” Gwiazdka spojrzała na niego z uśmiechem. „To cudowne! Pokaż mi!”

Iskierka nabrał powietrza i z jego pyska wyleciała fontanna maleńkich, srebrzystych iskier. Tańczyły w powietrzu, tworząc wzory jak konstelacje. Gwiazdka klasnęła: „To piękniejsze niż ogień!” Postanowili, że będą się bawić każdej nocy.

Księżniczka przyniosła koc i ciasteczka, a Iskierka oświetlał niebo swoimi iskrami. Razem liczyli gwiazdy i układali o nich historie. Smok przestał być smutny, a zamek wypełnił się śmiechem.

Pewnego dnia do zamku przyjechał rycerz Błyskawica. Zobaczył smoka i wyciągnął miecz. „Chroń się, księżniczko!” – zawołał. Ale Gwiazdka stanęła przed smokiem. „To mój przyjaciel! On nie jest groźny, on tworzy iskry jak gwiazdy.”

Rycerz opuścił miecz i zobaczył, jak Iskierka wypuszcza iskry. „Rzeczywiście, jest magiczny” – powiedział. I zamiast walczyć, usiadł z nimi i podziwiał iskry. Od tej pory w zamku panowała radość.

Kiedy zapadła noc, księżniczka Gwiazdka położyła się do łóżka. Iskierka usiadł na parapecie i dmuchnął iskierki w stronę nieba. Gwiazdka uśmiechnęła się, zasypiając cicho. Wiedziała, że każdy ma swój wyjątkowy blask, nawet jeśli nie jest taki jak wszyscy. I tak zasnęła, kołysana srebrzystym migotaniem.