Bajka o skarpetkach, które chciały być w parze

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym pokoju, w drewnianej szufladzie, mieszkały dwie skarpetki: czerwona w żółte paski i niebieska w zielone groszki. Były nierozłączne – zawsze razem w parze, zawsze gotowe do tańca w pralce i do przytulania stóp małego Jasia. Ale pewnego ranka, gdy szuflada się otworzyła, czerwona skarpetka zniknęła.

Niebieska skarpetka bardzo się zmartwiła. – Gdzie jesteś, przyjaciółko? – szeptała, wyglądając przez szparę w szufladzie. Widziała tylko pajęczynę i kurz. Postanowiła wyruszyć na poszukiwania, choć była tylko małą, miękką skarpetką.

Wyskoczyła z szuflady i potoczyła się po podłodze. Spotkała pluszowego misia, który siedział na dywanie. – Misiu, widziałeś czerwoną skarpetkę w żółte paski? – zapytała. Miś pokiwał głową: – Widziałem, jak wpadła pod łóżko, goniąc za piłeczką. Ale potem już jej nie było.

Niebieska skarpetka podziękowała i potoczyła się pod łóżko. Było tam ciemno i strasznie, ale ona się nie bała. Znalazła tylko zakurzony klocek i starą gazetę. – Halo, czy ktoś tu jest? – zawołała cicho. Nagle usłyszała cieniutki głosik: – Jestem tutaj, w dziurze w podłodze!

To była czerwona skarpetka! Utknęła w małej szparze między deskami. – Nie mogę się wydostać – płakała. – Próbowałam, ale jestem za gruba. Niebieska skarpetka pomyślała chwilę. – A gdybyś się zwinęła w kłębek i spróbowała przecisnąć? – zaproponowała. Czerwona skarpetka spróbowała, ale nic z tego.

Wtedy niebieska skarpetka wpadła na pomysł. – Poczekaj, zaraz wrócę! – Potoczyła się do kuchni, gdzie znalazła długą łyżkę. Wróciła pod łóżko i wsunęła łyżkę w szparę. – Złap się mnie i podciągnij! – zawołała. Czerwona skarpetka chwyciła się mocno i po chwili obie leżały obok siebie na podłodze, szczęśliwe i zmęczone.

Razem wróciły do szuflady. Od tego dnia zawsze trzymały się blisko, a gdy Jasiu zakładał je na stopy, tańczyły radośnie. Wiedziały, że nawet gdy coś się zgubi, zawsze można znaleźć sposób, by wrócić do przyjaciół.