Kropelka i tajemnica chmurki

— Bajka do czytania —

W małym, zielonym domku na skraju lasu mieszkał pięcioletni Jaś. Jaś uwielbiał biegać po łące, zbierać kamyki i patrzeć na chmury. Ale była jedna rzecz, która zawsze go zastanawiała – dlaczego czasem musi iść do łazienki, nawet gdy bawi się w najlepsze?

Pewnego wieczoru, gdy mama powiedziała: „Jasiu, czas na siusiu przed snem”, Jaś westchnął. „Ale mamo, po co to właściwie jest? Dlaczego muszę przerywać zabawę?” – zapytał. Mama uśmiechnęła się tajemniczo i powiedziała: „Zaraz ci opowiem pewną historię.”

„Wyobraź sobie, że w twoim brzuszku mieszka mała, wesoła Kropelka. Każdego dnia, gdy pijesz wodę, sok lub mleko, Kropelka robi się większa i silniejsza. Jej zadaniem jest zebrać wszystkie niepotrzebne rzeczy, które twój organizm chce oddać – jak stare, zużyte cząsteczki.”

„Kiedy Kropelka jest już pełna, puka do bramy twojego pęcherza i mówi: 'Hej, czas na mnie! Muszę wyruszyć w podróż!' Wtedy ty idziesz do łazienki, a Kropelka wylatuje radośnie do toalety. Stamtąd trafia do rur, potem do oczyszczalni, a na końcu do chmurki na niebie.”

Jaś szeroko otworzył oczy. „Naprawdę? Moja siusiu robi chmurki?” – zapytał. „Tak!” – odpowiedziała mama. „Każda kropelka, którą oddajesz, pomaga stworzyć małą chmurkę. A chmurki, gdy są już duże, dają deszcz, który podlewa kwiaty i drzewa. Widzisz, jak ważne jest to, co robisz?”

„Więc kiedy następnym razem poczujesz, że Kropelka puka, nie zwlekaj. Idź do łazienki, pozwól jej wyruszyć w podróż. Dzięki temu twój brzuszek będzie czysty i zdrowy, a na niebie pojawi się nowa chmurka.” Jaś uśmiechnął się i przytulił mamę. „Już rozumiem. Moja siusiu to taka mała przygoda!”

Tego wieczoru Jaś poszedł do łazienki bez marudzenia. Kiedy wrócił, mama położyła go do łóżka i pogłaskała po głowie. „Dobranoc, Jasiu. Niech twoje kropelki śnią o podróżach do chmurek.” Jaś zamknął oczy i wkrótce zasnął, słysząc cichy szum deszczu za oknem.

A nad domem, wysoko na niebie, pojawiła się nowa, puszysta chmurka – ta od Jasia. I choć była malutka, wiedziała, że jest ważna. Bo każda kropelka, nawet ta najmniejsza, ma swoją drogę i swoje zadanie. I tak, w ciszy nocy, wszystko było na swoim miejscu.