Kicuś i jego nocnik

— Bajka do czytania —

Mały, puszysty króliczek Kicuś bawił się wesoło na łące. Skakał, turlał się i zbierał stokrotki. Nagle poczuł w brzuszku takie małe, znajome mrowienie.

– Ojej, chyba muszę zrobić siusiu! – powiedział Kicuś i rozejrzał się wokoło. Czy daleko jest dom? Czy zdąży?

Właśnie bawił się w chowanego z wiewiórką. To było takie fajne! Ale mrowienie stawało się coraz silniejsze. „Lepiej pójść do nocnika” – pomyślał.

Kicuś pobiegł do swojego pokoju. Tam, pod parapetem, stał niebieski nocnik z naklejką gwiazdki. – Już jestem! – szepnął i usiadł.

Siusianie było łatwe i przyjemne. Kicuś poczuł się lekko i szczęśliwie. – Udało się! – zawołał głośno. Mama króliczka przybiegła i przytuliła go mocno.

– Jesteś taki dzielny! – powiedziała i przykleiła mu na łapce małą, złotą naklejkę. Kicuś uśmiechnął się od ucha do ucha. Był bardzo dumny.

Wieczorem, po kąpieli, Kicuś założył piżamkę w gwiazdki. Położył się w łóżeczku i zamknął oczy. Myślał o tym, jak dobrze zrobił, że posłuchał swojego brzuszka.

– Dobranoc, Kicusia nocniku – wyszeptał i ziewnął. Gwiazdy za oknem migotały cicho. Wkrótce mały króliczek spał już smacznie, a w snach tańczył z naklejkami.

Cisza otuliła pokój. Nocnik stał spokojnie w kącie, gotowy na jutro. Wszystko było dobrze.