Bajka o sierotce Marysi i siedmiu krasnoludkach

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na skraju wielkiego lasu, mieszkała mała Marysia. Nie miała rodziców, ale miała dobre serce i mnóstwo marzeń.

Pewnego dnia Marysia wybrała się na jagody do lasu. Szła, zbierała, ale niestety zabłądziła. Gałęzie szeleściały, a ścieżka zniknęła.

Wtedy Marysia zobaczyła maleńki domek pod wielkim dębem. Z komina unosił się dymek, a w oknach paliło się światło.

Zapukała cichutko. Drzwi otworzyło siedmiu małych ludzików z brodami i w czerwonych czapeczkach. – Wejdź, mała – powiedzieli zgodnie.

W środku było ciepło i przytulnie. Krasnoludki dały Marysi gorącą herbatkę i kromkę chleba z miodem. – Dziękuję – szepnęła Marysia i uśmiechnęła się.

– Zostań z nami na noc – zaproponował najstarszy krasnoludek. – Rano pokażemy ci drogę do domu. Marysia czuła się bezpieczna i szczęśliwa.

Przed snem krasnoludki opowiadały jej o swoich przygodach. Marysia słuchała i myślała: „Nawet gdy jest się samemu, można znaleźć przyjaciół”.

Gdy zmęczona zamknęła oczy, krasnoludki cichutko zaśpiewały kołysankę. Światło w kominku przygasało, a gwiazdy za oknem mrugały do Marysi: dobranoc, śpij dobrze.