Bajka o siedmiu krasnoludkach, które odkryły magię pomagania

— Bajka do czytania —

W głębokim lesie, za siedmioma pagórkami, mieszkało siedmiu krasnoludków. Każdy z nich miał inne imię i inną pasję: Kwiatuszek uwielbiał podlewać kwiaty, Mruczek zawsze coś naprawiał, Pysio ciągle gotował, a Wesołek śpiewał i tańczył. Byli też: Cichutek, który lubił ciszę, Bystrzak, który wszystko wiedział, i Malutek, który był najmniejszy. Mimo że byli różni, zawsze trzymali się razem.

Pewnego dnia Bystrzak znalazł w lesie starą mapę. 'To mapa do wielkiego skarbu!' - zawołał. Wszystkie krasnoludki się ucieszyły i od razu ruszyły na poszukiwania. Szły przez gęsty las, przeskakując strumyki i omijając wielkie kamienie.

Po drodze spotkały wiewiórkę, która smutno siedziała pod drzewem. 'Zgubiłam orzeszki na zimę' - powiedziała. Kwiatuszek spojrzał na innych i zapytał: 'Pomożemy jej?'. Krasnoludki zgodziły się i razem zebrały dla wiewiórki pełen koszyk orzechów.

Kiedy szły dalej, usłyszały płacz. To mały jeżyk zaplątał się w kolczaste krzaki. Mruczek wyjął swoje narzędzia i delikatnie rozplątał gałęzie. 'Dziękuję!' - pisnął jeżyk i pobiegł do mamy.

Pod wielkim dębem spotkały śpiącą sowę. 'Obudźcie mnie dopiero wieczorem' - mruknęła. Ale Pysio zauważył, że sowa ma brudne piórka. 'Pomogę ci się umyć' - powiedział i przyniósł wodę. Sowa uśmiechnęła się i obiecała, że opowie im o skarbie.

'Skarb jest w jaskini za wodospadem' - powiedziała sowa. Krasnoludki pobiegły tam, ale po drodze pomogły jeszcze zajączkowi znaleźć drogę do domu i naprawiły domek ptaszków po burzy. Każde pomaganie zabierało im czas, ale czuły się coraz szczęśliwsze.

W końcu dotarły do jaskini. W środku znalazły wielką skrzynię pełną błyszczących monet i klejnotów. 'Hurra!' - krzyknął Wesołek. Ale Malutek powiedział cicho: 'Wiecie co? Najbardziej cieszyło mnie pomaganie zwierzętom. To było jak skarb w sercu'. Inne krasnoludki pokiwały głowami.

Postanowiły więc podzielić się skarbem ze wszystkimi mieszkańcami lasu. Każdemu dały po kilka monet, a resztę ukryły na deszczowe dni. I od tej pory, zamiast szukać skarbów, każdego dnia szukały kogoś, komu mogą pomóc. Bo prawdziwym skarbem jest dobre serce.