Bajka o siedmiu koźlątkach i zaczarowanym dzwoneczku

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym domku na skraju lasu, mieszkała mama koza z siedmioma małymi koźlątkami. Każde z nich miało inny kolor futerka – od śnieżnobiałego po ciemnobrązowy – i każde uwielbiało skakać po łące.

Pewnego dnia mama koza musiała iść do miasta po zakupy. Przed wyjściem powiedziała: – Moje kochane koźlątka, pamiętajcie, żeby nie otwierać drzwi nikomu obcemu. Ja wrócę, gdy słońce schowa się za wielkim dębem. – Koźlątka obiecały być grzeczne i zamknęły drzwi na zasuwkę.

Niedaleko domku mieszkał stary wilk, który bardzo lubił słuchać śpiewu ptaków. Ale tego dnia był smutny, bo zgubił swój ulubiony dzwoneczek, który dzwonił jak wiatr. Wilk usłyszał śmiech koźlątek i zapukał do drzwi, mówiąc cienkim głosikiem: – To ja, wasza mama, otwórzcie!

Najmniejsze koźlątko, Białek, podbiegło do drzwi, ale najstarsze, Brązek, zawołało: – Stój! Mama ma inny głos – jest ciepły jak miód. A poza tym mama zawsze nuci piosenkę o gwiazdach. – Wilk zmieszał się i odszedł, ale postanowił spróbować jeszcze raz.

Tymczasem w lesie mała wiewiórka znalazła dzwoneczek wilka i przyniosła go koźlątkom. – Patrzcie, jaki piękny! – pisnęła. Koźlątka zadzwoniły nim, a dźwięk był tak czysty, że wilk usłyszał go z daleka. Przybiegł zdyszany i zapukał: – Oddajcie mój dzwoneczek, a w zamian nauczę was piosenki o księżycu!

Koźlątka otworzyły drzwi, ale tylko na tyle, by oddać dzwoneczek. Wilk był tak szczęśliwy, że zatańczył na polanie, a koźlątka wybiegły i tańczyły razem z nim. Gdy mama koza wróciła, zobaczyła wilka bawiącego się z jej dziećmi. – Och, mamo, to dobry wilk! – zawołały. – Pomógł nam znaleźć dzwoneczek i nauczył nas piosenki.

Mama koza uśmiechnęła się i zaprosiła wilka na podwieczorek. Od tego dnia wilk często odwiedzał koźlątka, a one zawsze pamiętały, by najpierw sprawdzić, kto puka. Wiedziały, że nawet jeśli ktoś wygląda inaczej, może być przyjacielem, ale ostrożność jest ważna.

Gdy zapadł zmrok, mama koza otuliła każde koźlątko kocykiem i zaśpiewała piosenkę o gwiazdach. Koźlątka zamknęły oczy, a w pokoju zapanowała cisza przerywana tylko cichym tykaniem zegara. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, a wiatr niósł daleko dźwięk zaczarowanego dzwoneczka.