Mały samolot i gwiazdka

— Bajka do czytania —

W małym hangarze na skraju łąki mieszkał samolot o imieniu Tuś. Tuś był mały, niebieski i miał okrągłe, wesołe okienka. Każdego wieczoru patrzył na gwiazdy i marzył, żeby komuś pomóc.

Pewnego dnia Tuś zobaczył, że ptaszek Franek ma zmęczone skrzydła. Franek niósł gałązkę do gniazda, ale była za ciężka. Tuś zapytał: – Franku, czy mogę ci pomóc? Franek ucieszył się i położył gałązkę na skrzydle samolocika.

Razem polecieli nad łąką. Tuś leciał wolno, żeby Franek mógł odpocząć. A potem pomógł zanieść gałązkę prosto do gniazda. Franek zaświergotał wesoło: – Dziękuję, Tusia! Jesteś dobrym przyjacielem.

Kiedy słońce zaczęło chować się za chmurami, Tuś usłyszał cichy płacz. To mały zajączek Bubu zgubił swoją marchewkę. Tuś wzleciał wysoko i rozejrzał się dookoła. Zobaczył marchewkę schowaną w krzaczkach.

Zajączek podskoczył z radości, gdy Tuś podał mu marchewkę. – Dziękuję, niebieski samolociku! – zawołał. Tuś poczuł ciepło w silniczku. Pomaganie było naprawdę przyjemne.

Wieczorem na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdki. Tuś wrócił do swojego hangaru. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Położył się na miękkiej trawie i patrzył w górę. Jedna gwiazdka mrugnęła do niego specjalnie.

Tuś pomyślał, że najpiękniejszą przygodą jest pomaganie innym. Zamknął okienka i uśmiechnął się. Wokół zrobiło się cicho, tylko wiatr szeptał dobranoc.

Dobranoc, mały samolociku. Śpij spokojnie pod gwiazdami. Jutro znów będziesz mógł komuś pomóc i sprawić, by świat był trochę lepszy.