Wielki wyścig Zygzaka

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym miasteczku na wzgórzu mieszkał Zygzak – mały, niebieski samochodzik z uśmiechniętymi reflektorami. Każdego ranka wyruszał na przygodę, a jego ulubioną zabawą był wielki wyścig dookoła parku.

Pewnego słonecznego dnia Zygzak stanął na linii startu obok swoich przyjaciół: czerwonego Cymbałka i żółtej Iskierki. Sędzia, stary, zielony wóz Puchacz, podniósł chorągiewkę i krzyknął: „Gotowi, do startu, start!”. Samochodziki pomknęły naprzód, a Zygzak od razu wysforował się na prowadzenie.

Gdy pędził przez zakręt, usłyszał cichutkie „bzzz, bzzz” – to Iskierka stanęła na środku drogi, bo jej koło złapało gumę. Zygzak zawahał się. Chciał wygrać, ale przecież Iskierka była jego przyjaciółką. Zwolnił i podjechał do niej. „Potrzebujesz pomocy?” – zapytał. Iskierka kiwnęła smutno reflektorami.

Zygzak wyjął swoją małą pompkę i napompował koło Iskierki. Cymbałek, który widział to z daleka, także zawrócił. Razem popchnęli Iskierkę, aż znów mogła jechać. Tymczasem meta była już blisko, ale zamiast się spieszyć, cała trójka pojechała powoli, śmiejąc się i trąbiąc wesoło.

Kiedy dotarli do mety, Puchacz pokiwał głową. „Dzisiaj nie ma jednego zwycięzcy” – ogłosił. „Wygrała przyjaźń. Wszyscy trzej jesteście mistrzami”. Zygzak, Cymbałek i Iskierka zatańczyli z radości, a z nieba spłynęły na nich ciepłe promienie słońca.

Tego wieczoru, po wyścigu, Zygzak wrócił do swojego garażu. Jego silnik nucił cichutko, jak kołysanka. Zamknął reflektory i uśmiechnął się do gwiazd, które mrugały do niego przez okno. „Dobranoc, przyjaciele” – szepnął i zasnął spokojnie, czując ciepło w swoim małym silniczku.