Mały czerwony samochodzik i gwiazda na niebie

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym garażu mieszkał mały czerwony samochodzik o imieniu Czerwonek. Miał okrągłe, błyszczące reflektory i miękkie, gumowe oponki. Każdego ranka budził się z uśmiechem i mówił: „Dziś znów kogoś odwiedzę!”

Czerwonek bardzo lubił jeździć po łące, gdzie rosły wysokie stokrotki i żółte mlecze. Czasem zatrzymywał się, żeby przywitać się z pszczółką Basią, która zbierała nektar. „Czy mogę ci jakoś pomóc?” – pytał zawsze grzecznie.

Pewnego dnia na drodze zobaczył małego, niebieskiego samochodzika, który stał nieruchomo i smutno mrugał światłami. „Co się stało?” – zapytał Czerwonek. „Zgubiłem drogę do domu” – odpowiedział niebieski samochodzik, a z jego chłodnicy kapały małe łezki.

Czerwonek nie zastanawiał się długo. „Pokażę ci drogę! Jedź za mną” – powiedział wesoło. Ruszyli razem przez łąkę, obok wielkiego dębu, a potem w dół małego pagórka. Po drodze Czerwonek opowiadał niebieskiemu samochodzikowi o swoich przygodach.

Wkrótce dotarli do przytulnego garażu niebieskiego samochodzika. Jego mama i tata czekali na niego z zapalonymi światłami. „Dziękuję, Czerwonku! Jesteś prawdziwym przyjacielem” – powiedział niebieski samochodzik, a jego reflektory znów błyszczały radośnie.

Czerwonek poczuł w swoim silniczku ciepło i dumę. Pomaganie innym było dla niego jak najlepsze paliwo. Wracając do swojego garażu, patrzył na gwiazdy, które migotały na niebie jak małe latarenki.

Gdy wjechał do garażu, jego oponki cichutko zaszeleściły na podłodze. Mama Czerwonek pogłaskała go po masce i powiedziała: „Jesteś dzielnym samochodzikiem. Czas odpocząć po dobrym dniu”. Czerwonek zamknął reflektory i wsłuchał się w szum wiatru za oknem.

Nad łąką zapadła cisza. Gwiazdy świeciły jasno, a mały czerwony samochodzik spał spokojnie, śniąc o przygodach i o tym, jak dobrze jest pomagać innym. Dobranoc, Czerwonku. Dobranoc, mały przyjacielu.