Kolorowe rybki z Muszelkowej Zatoki

— Bajka do czytania —

W ciepłej, błękitnej wodzie Muszelkowej Zatoki mieszkały dwie małe rybki: Oli, która lubiła błyszczeć, oraz Złotka, która uwielbiała zbierać skarby. Każdego dnia pływały wśród koralowców, szukając muszelek i pereł.

Pewnego ranka Oli znalazła najpiękniejszą perłę, jaką kiedykolwiek widziała. Była różowa i świeciła jak małe słoneczko. Oli pływała z nią dumnie, pokazując ją wszystkim rybkom. Inne rybki podziwiały perłę, ale Oli nie chciała jej nikomu pożyczyć – bała się, że ktoś ją zgubi.

Złotka tymczasem zbierała kolorowe kamyki i budowała z nich wieżyczkę na dnie zatoki. Gdy zobaczyła perłę Oli, westchnęła z zachwytem. – Jaka piękna! – powiedziała cicho. – Chciałabym choć przez chwilę ją obejrzeć. Ale Oli odburknęła: – To moja perła, nie ruszaj jej!

Złotka poczuła się smutna i odpłynęła w swoje skrytki pod wielkim kamieniem. Oli została sama i nagle perła wydała jej się mniej błyszcząca. – Dziwne – pomyślała. – Gdy nie ma komu pokazać skarbu, radość gdzieś ucieka.

Następnego dnia w zatoce pojawiła się nowa rybka – mała, nieśmiała Mirusia. Płynęła z trudem, bo jej płetwy były słabe. – Pomóżcie! – zawołała. – Prąd morski porwał mi domek z wodorostów. Oli i Złotka spojrzały po sobie. Złotka pierwsza podpłynęła i dała Mirusi trzy kolorowe kamyki. – Proszę, zbudujesz nowy domek – powiedziała.

Oli zawahała się tylko chwilę. Potem delikatnie położyła swoją różową perłę obok Mirusi. – Możesz położyć ją jako gwiazdkę nad wejściem – szepnęła. – Będzie ci świecić w nocy. Mirusia uśmiechnęła się tak szeroko, że woda zrobiła się cieplejsza.

Od tamtego dnia Oli i Złotka pływały razem, a każda nowa perła czy kamyk stawały się prezentem do podzielenia się z przyjaciółmi. Nawet najdrobniejszy skarb lśnił jaśniej, gdy cieszyło się nim kilka par oczu.

Gdy słońce zsunęło się za horyzont, a woda Muszelkowej Zatoki zrobiła się granatowa, Oli i Złotka położyły się spać w swojej kryjówce z wodorostów. Perła tymczasem spoczywała bezpiecznie przy wejściu do domku Mirusi, świecąc jak mała gwiazda. Wszystkie rybki zamknęły oczy, słuchając szumu fal – a cisza niosła im słodkie sny pełne kolorowych skarbów i przyjaźni.