Bajka o rybkach, które uczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

W błękitnym morzu, gdzie woda była czysta jak kryształ, mieszkała mała rybka o imieniu Kropka. Miała złote łuski i jeden mały, czarny punkcik na ogonie – stąd jej imię.

Kropka każdego ranka pływała między koralowymi rafami i szukała smacznych rzeczy do jedzenia. Pewnego dnia znalazła wielki, różowy kawałek wodorostu – najpyszniejszy, jaki kiedykolwiek widziała.

Zaraz przypłynął do niej przyjaciel, rybka Płotka, i zapytał: „Kropko, czy mogę skosztować twojego wodorostu?”. Kropka zmarszczyła nosek i powiedziała: „To mój wodorost, znalazłam go pierwsza!”.

Odpłynęła w samotne miejsce, ale wodorost nie smakował jej już tak dobrze. Zaczęła myśleć o Płotce i o tym, jak fajnie byłoby razem jeść i się bawić.

Podpłynęła więc do Płotki i powiedziała: „Przepraszam, Płotko. Chcesz się podzielić wodorostem? Razem będzie smaczniej”. Płotka uśmiechnęła się szeroko i razem zjadły cały wodorost.

Od tamtej pory Kropka zawsze pamiętała, że dzielenie się sprawia, iż wszystko staje się przyjemniejsze. A morze wokół nich zrobiło się jeszcze bardziej błękitne i radosne.

Gdy słońce zachodziło, a woda stawała się ciemnofioletowa, Kropka i Płotka kładły się obok siebie na miękkim piasku. Kropka zamknęła oczy i pomyślała: „Jaka to szczęśliwa rybka ze mnie”.

Gwiazdy mrugały nad morzem, a mała Kropka zasnęła spokojnie, wiedząc, że przyjaźń i dzielenie się to największe skarby. Dobranoc, Kropko. Dobranoc, Płotko.