Bajka o rybce, która chciała być inna

— Bajka do czytania —

W głębinach błękitnego jeziora, wśród tańczących wodorostów i muszelek błyszczących jak gwiazdy, mieszkała mała rybka o imieniu Iskierka.

Iskierka miała srebrzyste łuski i ogonek jak płatek śniegu, ale bardzo chciała być jak jej przyjaciółka Złotka, która świeciła niczy słoneczny promień. „Dlaczego nie jestem złota?” – wzdychała Iskierka, obserwując Złotkę z daleka.

Pewnego dnia Iskierka postanowiła zmienić swój wygląd. Zanurkowała do groty, gdzie mieszkała stara, mądra ośmiornica. „Pani Ośmiornico, proszę o radę! Chcę mieć złote łuski, by wszyscy mnie podziwiali” – prosiła.

Ośmiornica uśmiechnęła się tajemniczo i podała Iskierce muszelkę pełną migoczącego pyłku. „Posyp się tym przed snem, a spełni się twoje życzenie” – szepnęła.

Iskierka z radością posypała się pyłkiem i zasnęła. Gdy się obudziła, jej łuski lśniły złotem. „Jestem piękna!” – zawołała i popłynęła do Złotki. Ale Złotka spojrzała na nią smutno. „Nie poznaję cię. Gdzie twoje srebrne iskierki?” – zapytała.

Iskierka spojrzała w taflę wody i zobaczyła, że choć jest złota, nie czuje się sobą. „Moje iskierki zniknęły” – westchnęła. Nagle zrozumiała, że najważniejsze jest to, jaka jest w środku.

Postanowiła wrócić do Ośmiornicy. „Chcę być znów sobą” – powiedziała. Ośmiornica dała jej kroplę magii z morskiego źródła. „Pamiętaj, każdy jest wyjątkowy, bo jest inny” – rzekła.

Gdy Iskierka znów miała srebrne łuski, Złotka uściskała ją. „Jesteś cudowna taka, jaka jesteś” – powiedziała. Iskierka uśmiechnęła się i popłynęły razem wśród fal, a nad jeziorem zapadła wieczorna cisza.

Gwiazdy na niebie mrugały do rybek, a Iskierka zasnęła spokojnie, wiedząc, że bycie sobą to najpiękniejszy dar.