Bajka o rybkach, które uczyły się dzielić

— Bajka do czytania —

W błękitnym morzu, gdzie woda jest ciepła jak mleko, a fale delikatnie kołyszą wodorosty, mieszkała mała rybka o imieniu Tutu. Tutu była złota jak słoneczko i miała ogonek w kształcie serduszka.

Każdego ranka Tutu pływała wokół swojego domku z muszelek i szukała przyjaciół do zabawy. Pewnego dnia spotkała różową rybkę Bąbelka, która płakała, bo zgubiła swoją ulubioną perełkę.

Tutu chciała pomóc, ale najpierw musiała dokończyć jeść swoją słodką wodorostową przekąskę. Zobaczyła, że Bąbelek jest smutny, więc postanowiła podzielić się swoim jedzeniem. "Masz, Bąbelku, spróbuj – to pyszne!" – powiedziała Tutu.

Bąbelek uśmiechnął się i wzięła kawałek wodorostu. "Dziękuję, Tutu! Jesteś taka dobra!" – zawołała. Wtedy zza koralowca wypłynął niebieski krabik Kiki, który też chciał spróbować. Tutu bez wahania podzieliła się z nim resztą.

Kiedy wszystkie rybki zjadły, Tutu zaproponowała zabawę w chowanego między wodorostami. Bąbelek i Kiki zgodzili się z radością. Podczas zabawy Tutu znalazła zgubioną perełkę Bąbelka i oddała ją przyjaciółce.

"Dziękuję, Tutu! Dziś nauczyłam się, że dzielenie się i pomaganie sprawia, że wszyscy są szczęśliwi" – powiedziała Bąbelek. Kiki dodał: "I że przyjaciele zawsze mogą na siebie liczyć!"

Tutu uśmiechnęła się szeroko. Zrozumiała, że dzielenie się nie zabiera radości, ale ją mnoży. Gdy słońce zaczęło chować się za fale, wszystkie rybki odpłynęły do swoich domków, zmęczone, ale szczęśliwe.

Mała Tutu położyła się w swoim łóżeczku z muszelki, a nad nią zapaliły się gwiazdy morskie. Zamknęła oczka i pomyślała: "Jutro znów będę się dzielić i pomagać". I zasnęła spokojnie, kołysana przez senne fale. Dobranoc, Tutu. Dobranoc, maleńka.