Iskierka i zagubiona świecidełko

— Bajka do czytania —

W błękitnym morzu, wśród koralowych ogrodów, gdzie wodorosty tańczyły z prądem, mieszkała mała rybka o imieniu Iskierka. Miała na ogonie malutką, srebrną iskierkę, która świeciła w ciemnościach jak gwiazdka na niebie.

Pewnego wieczoru Iskierka zauważyła, że jej iskierka przestała świecić. Zrobiła się szara i matowa. Iskierka bardzo się zmartwiła. Pływała w kółko i ocierała łezki. 'Czy ktoś mi pomoże?' – zapytała cichutko.

Przypłynęła do niej przyjaciółka Złotka, rybka w złote łuski jak monety. Złotka powiedziała: 'Nie martw się, Iskierko. Dam ci mój najjaśniejszy kamyk.' Iskierka wzięła kamyk, ale iskierka nadal nie świeciła.

Potem przypłynął Rubinek, czerwona rybka jak truskawka. Dał Iskierce muszelkę o perłowym połysku. Iskierka przycisnęła muszelkę do ogona, ale iskierka pozostała ciemna.

W końcu przypłynęła mała meduza Leonka. Leonka była przezroczysta jak galaretka, ale miała dobre serce. Nie miała nic błyszczącego, ale powiedziała: 'Iskierko, może twoja iskierka nie zgasła. Może tylko potrzebuje trochę ciepła od serca.' Iskierka zamknęła oczy i pomyślała o wszystkich przyjaciołach, którzy jej pomogli. Poczuła ciepło w środku.

Gdy otworzyła oczy, jej ogon znów błyszczał! Tym razem iskierka świeciła jeszcze jaśniej, bo dostała tyle miłości. Iskierka uśmiechnęła się i podziękowała każdemu z przyjaciół.

Nadszedł wieczór. Iskierka popłynęła do swojej muszelki, owinęła się w miękkie wodorosty i zamknęła oczy. Nad morzem świeciły gwiazdy, a w wodzie odbijało się ich światło. Iskierka zasnęła spokojnie, marząc o przyjaciołach i o tym, jak pięknie jest mieć bliskich. Szum morza kołysał ją do snu.