Bajka o małym Rumcajsie, który uczył się dzielić

— Bajka do czytania —

Mały Rumcajs mieszkał w zielonym lesie, w domku z czerwonej cegły. Miał okrągłe, wesołe oczy i rudą czuprynę, która sterczała na wszystkie strony.

Pewnego dnia Rumcajs dostał od taty wielki, słodki placek z jagodami. Pachniał tak pięknie, że aż ślinka ciekła. Rumcajs chciał zjeść go sam, cały, od razu!

Wziął placek i pobiegł do swojej kryjówki pod starym dębem. Ale po drodze spotkał wiewiórkę Rysię, która smutno patrzyła na swoje puste rączki. „Nie mam nic do jedzenia” – powiedziała cicho.

Rumcajs spojrzał na placek, potem na Rysię. Zrobiło mu się żal. Ułamał kawałek placka i podał jej. Rysia uśmiechnęła się szeroko i powiedziała: „Dziękuję, jesteś dobrym przyjacielem!”.

Rumcajs pobiegł dalej, ale teraz niósł placek trochę lżejszy. Spotkał zajączka Kica, który kicał smutno, bo zgubił swoją marchewkę. Rumcajs znów się zatrzymał i dał mu kawałek placka. Kic podskoczył z radości.

Kiedy Rumcajs dotarł do swojej kryjówki, w dłoniach został mu już tylko mały kawałeczek. Ale wtedy usłyszał za sobą tupot małych łapek. To Rysia i Kic biegli do niego z leszczynowymi ciasteczkami i słodką marchewką.

Usiedli wszyscy razem pod dębem. Rumcajs podzielił się ostatnim kawałkiem placka, a przyjaciele dali mu swoje smakołyki. Jedli i śmiali się, a placek smakował najlepiej na świecie, bo był dzielony z innymi.

Gdy słońce schowało się za las, Rumcajs wrócił do domu. Mama przytuliła go i powiedziała: „Dzielenie się czyni serce wielkim”. Rumcajs uśmiechnął się, zamknął oczy i zasnął spokojnie, słysząc szum drzew i cichy śpiew gwiazd. Dobranoc, Rumcajsie.