Bajka o rowerze dla dzieci

— Bajka do czytania —

W małym domku na skraju lasu mieszkał mały borsuk o imieniu Franek. Franek miał jedno wielkie marzenie – chciał nauczyć się jeździć na rowerze tak szybko, jak wiatr. Każdego dnia patrzył przez okno na starszego brata, który pędził ścieżkami, a jego serce biło coraz szybciej.

Pewnego słonecznego poranka tata borsuk przyniósł do domu stary, ale piękny rower. – To twój, Franek – powiedział z uśmiechem. – Czas, abyś i ty poznał radość jazdy. Franek aż podskoczył z radości. Rowerek był niebieski, z koszykiem i dzwonkiem. Chłopiec od razu wskoczył na siodełko.

Ale jazda nie była tak łatwa, jak się wydawało. Franek mocno trzymał kierownicę, nacisnął pedały – i buch! Wywrócił się na miękką trawę. Spróbował jeszcze raz, ale znów się przewrócił. Siedział na ziemi ze smutną miną, a rower leżał obok.

Wtedy usłyszał cichutki głos: – Nie martw się, każdy zaczyna od nowa. To była wiewiórka Kasia, najlepsza przyjaciółka Franka. – Pokażę ci, jak to zrobić – powiedziała i chwyciła za siodełko. Franek wsiadł, a Kasia trzymała rower, żeby się nie przechylał. Powoli, pedał za pedałem, chłopiec zaczął jechać prosto.

Ćwiczyli codziennie po południu. Kasia biegła obok, a Franek coraz śmielej pedałował. Raz nawet udało mu się przejechać całą łąkę bez przewrócenia. – Udało się! – krzyknął, a Kasia klaszczała w łapki. Czuli oboje dumę i radość.

Pewnego wieczoru Franek już sam, bez trzymanki, pojechał ścieżką wśród drzew. Wiatr rozwiewał mu futerko, a dzwonek radośnie brzęczał. Czuł się jak prawdziwy mistrz. Wrócił do domu cały uśmiechnięty, a mama pogłaskała go po głowie.

Gdy nadszedł czas snu, Franek położył się w swoim łóżku. Przez okno widział migoczące gwiazdy. Zamknął oczy i pomyślał o rowerze, o przyjaciółce i o tym, jak wiele się nauczył. Jego oddech stał się spokojny, a światła na niebie gasły jedno po drugim. Dobranoc, Franek. Dobranoc, rowerku.