Cierpliwy rolnik i małe ziarenko

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na małym gospodarstwie otoczonym łąkami, mieszkał rolnik Janek. Miał rude włosy, piegi na nosie i swoją ulubioną czapkę z daszkiem, którą nosił od rana do wieczora. Pewnego dnia, przeglądając skrzynię w stodole, znalazł maleńkie, złote ziarenko. Błyszczało jak małe słoneczko.

Janek bardzo się ucieszył. – Zasadzę cię w najpiękniejszym miejscu w ogrodzie – szepnął. Wykopał dołek, włożył ziarenko i przykrył je ziemią. Potem nalał wody z konewki i powiedział: – Rośnij szybko, małe ziarenko!

Kolejnego dnia Janek przybiegł do ogrodu, ale ziemia była gładka. Nic nie wyrosło. – Może potrzebuje więcej wody – pomyślał i podlał jeszcze raz. Czekał, czekał, ale ziarenko nie dawało znaku. Minął tydzień, a Janek zaczynał się niecierpliwić.

– Dlaczego nic nie rośnie? – mruczał pod nosem. Chciał już zobaczyć złote kłosy i piękne kwiaty. Zniecierpliwiony, prawie wyrzucił ziarenko, ale przypomniał sobie, jak babcia mówiła: „Wszystko w swoim czasie, Janku. Natura nie lubi pośpiechu.”

Postanowił więc czekać, ale w inny sposób. Każdego ranka siadał obok miejsca, gdzie zasiał ziarenko i opowiadał mu historie o ptakach, chmurach i o tym, jak piękny będzie świat, gdy ono w końcu wykiełkuje. Wieczorem śpiewał cichutką kołysankę.

Pewnego dnia, gdy słońce wstało, Janek zobaczył coś zielonego. To był malutki kiełek! Wystawał z ziemi i delikatnie drżał na wietrze. Janek aż podskoczył z radości. – Wyrosłeś! – zawołał. Obserwował, jak kiełek każdego dnia staje się większy, aż w końcu pojawiły się złote kłosy.

Zrozumiał wtedy, że najpiękniejsze rzeczy potrzebują czasu. Nie trzeba się spieszyć, wystarczy być cierpliwym i dawać miłość każdego dnia. A wtedy nawet małe ziarenko może stać się wielkim polem pełnym słońca.