Tadek i gąska Złotka

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym podwórku mieszkał rolnik Tadek. Miał czerwony traktor, żółty kapelusz i małą, puchatą gąskę o imieniu Złotka.

Złotka była bardzo mądra, ale też bardzo uparta. Każdego ranka, zamiast iść prosto do stawu, robiła trzy kółka wokół stodoły i dwa razy ocierała się o nogawki Tadka. Tadek się śmiał i mówił: – Złotko, ty jesteś jak mały, pierzasty zegar.

Pewnego dnia Złotka nie chciała jeść ziarenek. Tadek zmartwił się. Postawił przed nią miseczkę z wodą, potem z kaszą, a potem z jabłkiem. Złotka tylko kręciła głową i patrzyła na niego swoimi czarnymi oczkami.

Tadek usiadł na kamieniu i pomyślał: – Może Złotka czegoś potrzebuje, ale nie umie powiedzieć? Pogłaskał ją po główce i zapytał cichutko: – Co ci jest, mała? Złotka zatrzepotała skrzydełkami i pobiegła w stronę starej wierzby.

Pod wierzbą Tadek znalazł gniazdo, a w nim jedno małe, błękitne jajeczko. – Ach, Złotko, ty chciałaś mi pokazać swój skarb! – ucieszył się rolnik. Razem przykryli jajeczko suchą trawą i usiedli obok, żeby na nie popatrzeć.

Od tamtej pory Tadek zawsze słuchał, co Złotka próbuje mu powiedzieć. Nawet gdy gąska robiła trzy kółka wokół stodoły, Tadek wiedział, że to jej sposób na mówienie: – Dzień dobry, Tadku, kocham cię!

I każdego wieczoru, gdy gwiazdy zapalały się na niebie, Tadek przykrywał Złotkę miękkim sianem i szeptał: – Dobranoc, mała przyjaciółko. Jutro znów razem odkryjemy coś pięknego. A Złotka zamykała oczy i śniła o zielonych łąkach i słonecznym uśmiechu Tadka.