Kupa Tofika

— Bajka do czytania —

Mały lisek Tofik mieszkał z rodziną w norce pod starym dębem. Uwielbiał się bawić i często zapominał o całym świecie.

Pewnego popołudnia Tofik budował z klocków najwyższą wieżę w całym lesie. Był tak skupiony, że nie zwracał uwagi na nic innego. Nagle poczuł dziwne uczucie w brzuszku – to kupa dawała znać, że chce wyjść.

Tofik skrzywił się. 'Nie teraz!' pomyślał. 'Za chwilę wygram w zawodach budowania!' Próbował się skoncentrować, ale uczucie stawało się coraz silniejsze. Kupa wierciła się jak szalona.

Z każdą minutą było gorzej. Klocki wypadały mu z łapek, a on podskakiwał niespokojnie. W końcu mama zobaczyła jego cierpiącą minę. 'Tofiku, czy ty może chcesz iść do toalety?' – zapytała. Tofik pokręcił głową, ale brzuszek mówił co innego.

'Toaleta jest pod starym dębem, tuż obok' – przypomniała mama. Tofik westchnął. Przerwał budowanie i pobiegł tam szybko. Kiedy usiadł, poczuł ogromną ulgę. Kupa wyszła bez trudu, a on od razu zrobił się wesoły.

Wrócił do wieży, ale już nie czuł dyskomfortu. Mama go przytuliła: 'Widzisz, lepiej od razu posłuchać swojego ciała. Każdy – i mały, i duży – musi czasem zrobić kupę. To całkiem naturalne.'

Następnego dnia w szkole Tofik zobaczył, że mały borsuk Wojtek wierci się na ławce. Podszedł do niego i szepnął: 'Też tak miałem wczoraj. Chodź, pokażę ci, gdzie jest toaleta. Lepiej pójść, niż się męczyć.' Wojtek uśmiechnął się i poszedł z Tofikiem.

Wieczorem Tofik leżał w łóżku, a przez okno widać było gwiazdy. Był dumny, że pomógł koledze i że sam nauczył się słuchać swojego brzuszka. Zamknął oczy i pomyślał: 'Jutro też będę pamiętać. Dobranoc, kupo!' – i zasnął spokojnie.