Bajka o Reksiu i Gwiezdnym Ogonku

— Bajka do czytania —

Mały, łaciaty Reksio mieszkał w czerwonej budzie obok dużego, zielonego ogrodu. Każdego wieczoru lubił patrzeć na niebo pełne migoczących gwiazd.

Pewnej nocy jedna z gwiazdek zaczęła spadać – prosto w stronę ogrodu. Reksio zaskoczony podbiegł do krzaka agrestu, gdzie leżała malutka, rozświetlona kulka.

– Ojej, zgubiłaś się? – zapytał Reksio, merdając ogonem. Gwiazdka drżała cichutko, jakby płakała.

– Chcę wrócić do domu, do moich sióstr na niebie – szepnęła. Reksio postanowił jej pomóc. Podniósł ją ostrożnie w pyszczek i pobiegł na najwyższe wzgórze w okolicy.

Po drodze spotkał wiewiórkę, która dała mu gałązkę, by gwiazdka mogła się trzymać. Reksio wspiął się na sam szczyt, a gwiazdka zaczęła świecić coraz jaśniej.

– Dziękuję, dzielny piesku! – zawołała i wzleciała w górę, łącząc się z innymi gwiazdami. Na niebie pojawił się nowy, piękny wzór – jak ogon Reksia.

Reksio wrócił do budy, położył się wygodnie i patrzył na swoją gwiazdę. Był zmęczony, ale bardzo szczęśliwy. Pomaganie innym sprawiło, że czuł ciepło w sercu.

Gwiazdy mrugały do niego przyjaźnie, a wiatr cicho szeleścił w liściach. Reksio ziewnął, zamknął oczy i zasnął, śniąc o latających ogonkach i jasnym niebie. Dobranoc, mały przyjacielu.