Bajka o radości

— Bajka do czytania —

W krainie, gdzie słońce wstawało różowe jak wata cukrowa, a chmury były miękkie jak poduszki, mieszkała mała Iskierka. Iskierka była maleńkim światełkiem, które uwielbiało tańczyć po łąkach i zaglądać do domków zwierząt. Każdego ranka budziła się z myślą: "Gdzie dziś znajdę radość?"

Pewnego dnia Iskierka spotkała Zajączka, który smutno siedział pod krzakiem. "Dlaczego jesteś taki smutny?" – zapytała Iskierka. "Zgubiłem swoją ulubioną marchewkę" – odpowiedział Zajączek. Iskierka zamrugała wesoło i powiedziała: "Pomogę ci jej szukać!" Razem przeszukali łąkę, aż znaleźli marchewkę schowaną w trawie. Zajączek uśmiechnął się szeroko, a Iskierka poczuła, jak jej światło robi się jaśniejsze.

Potem Iskierka poleciała do strumyka, gdzie spotkała Rybkę, która płakała, bo jej łuski nie błyszczały. "Nie martw się" – powiedziała Iskierka i zaczęła tańczyć nad wodą, mieniąc się wszystkimi kolorami tęczy. Rybka spojrzała w dół i zobaczyła, jak jej łuski odbijają światło Iskierki. "Jesteś piękna!" – zawołała Iskierka. Rybka uśmiechnęła się, a Iskierka znów poczuła, jak jej radość rośnie.

Wieczorem Iskierka wróciła do swojego domku w chmurce. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Nagle usłyszała cichutki głosik: "Iskierko, dlaczego twoje światło jest takie jasne?" To była mała Muszka, która mieszkała obok. Iskierka odpowiedziała: "Bo dzieliłam się radością z przyjaciółmi. Każdy uśmiech dodaje mi blasku."

Muszka westchnęła: "Ja też chcę być radosna, ale nie wiem jak." Iskierka uśmiechnęła się ciepło: "Spróbuj zrobić coś dobrego dla kogoś innego. Nawet mały gest może sprawić, że poczujesz radość." Muszka pomyślała chwilę, a potem poleciała do pająka, który tkał sieć, i pomogła mu upleść najpiękniejszą pajęczynę. Gdy zobaczyła, jak pająk się cieszy, poczuła w serduszku ciepło.

Iskierka patrzyła na to z daleka i wiedziała, że radość jest jak iskra – im więcej się nią dzielisz, tym jaśniej płonie. Położyła się na swojej chmurce, a wokół niej zaczęły tańczyć maleńkie gwiazdki. Każda z nich była uśmiechem kogoś, kogo Iskierka uszczęśliwiła.

Księżyc delikatnie pogłaskał chmurkę, a Iskierka zamknęła oczy. Czuła, jak radość wypełnia cały świat – od najwyższej góry po najmniejszy kamyk. Wiedziała, że jutro znów będzie mogła dzielić się nią z innymi.

Dobranoc, Iskierko. Niech twoje światło zawsze świeci w sercach tych, którzy potrzebują odrobiny radości. A ty, mały czytelniku, zamknij oczy i pomyśl o kimś, komu możesz sprawić uśmiech. To najpiękniejszy sposób na zasypianie.