Bajka o ptaku, który zgubił piórko

— Bajka do czytania —

Mały, żółty ptaszek o imieniu Pikuś obudził się pewnego ranka i zobaczył na swoim skrzydle najpiękniejsze, miękkie piórko. Było srebrzyste i lśniło w słońcu.

Pikuś bardzo lubił swoje piórko. Machał nim, kiedy fruwał z gałązki na gałązkę. Czuł się z nim wyjątkowy.

Pewnego dnia, podczas zabawy z wiatrem, piórko spadło i poleciało daleko. Pikuś zawołał: „Ojej, moje piórko!” i poleciał za nim.

Piórko wylądowało przy małej wiewiórce, która właśnie płakała, bo zgubiła swoją ulubioną szyszkę. Pikuś zapytał: „Dlaczego płaczesz?”.

Wiewiórka odpowiedziała: „Zgubiłam moją szyszkę, a bez niej nie mam się czym bawić”. Pikuś spojrzał na swoje piórko, a potem powiedział: „Weź moje piórko, może cię rozweseli”.

Wiewiórka uśmiechnęła się i wzięła piórko. Zaczęła nim machać i tańczyć. Pikuś poczuł, że jego serduszko zrobiło się ciepłe i radosne.

Wieczorem Pikuś wrócił do swojego gniazdka. Na niebie pojawiły się gwiazdy, a mama ptaszka przytuliła go i powiedziała: „Jesteś dobrym ptaszkiem, dzielenie się to wielka siła”.

Pikuś zamknął oczy, a wiatr cicho nucił mu kołysankę. Gwiazdy migały jak małe, srebrzyste piórka. Dobranoc, Pikusiu, dobranoc, maluchu.