Bajka o psie strażaku dla 3-latka

— Bajka do czytania —

Pies Łatek miał rude łatki na uszach i ogon, który merdał jak chorągiewka. Każdego dnia biegał za strażą pożarną, szczekając do syreny. – Kiedyś też będę strażakiem! – marzył głośno, a motyle siadały mu na nosie.

Pewnego popołudnia Łatek spacerował po łące. Nagle zobaczył mały obłok dymu unoszący się spod krzaczka jeżyn. Podszedł bliżej – to nie była para, tylko prawdziwy dym! – Hau, hau! – zaszczekał głośno, ale nikt nie nadchodził.

W krzakach mieszkała myszka Mela. – Łatku, co się dzieje? – pisnęła. – Tam się pali! Muszę wezwać strażaków – odpowiedział pies. Pobiegł do budki telefonicznej, ale nie umiał wykręcić numeru. – Wiem! – zaszczekał i zaczął szczekać głośno: HAU! HAU! HAU!

Szczekanie usłyszał pan strażak Henio, który podlewał kwiatki na stacji. – Coś się stało! – krzyknął i wskoczył do wozu. Syrena zawyła, a Łatek prowadził prosto do krzaczków. Strażacy szybko ugasili mały ogień, który zrobił się z suchych liści.

Myszka Mela podbiegła do Łatka. – Dzięki tobie nie spłonął mój domek! – powiedziała przytulając go. Pan Henio pogłaskał psa po głowie. – Jesteś dzielny, Łatku. Nawet nie trzeba być w straży, żeby pomagać. Wystarczy mieć odwagę i wołać o pomoc.

Łatek poczuł się dumny. Od tamtej pory codziennie sprawdzał łąkę i zawsze miał uszy nastawione. Nie musiał już nosić hełmu – wiedział, że każdym szczeknięciem może uratować przyjaciela. Wieczorem wracał do budy z uśmiechem.

Tego wieczoru niebo usiane było gwiazdami. Łatek ułożył się wygodnie, wytknął nos na zewnątrz i patrzył w małe światełka. – Dobranoc, gwiazdeczki. Dobranoc, łąko – szepnął i zamknął oczy. Jego ogon przestał merdać, a oddech stał się równy i spokojny.