Rudek idzie do przedszkola

— Bajka do czytania —

W małym lesie, gdzie słońce malowało złote promienie na liściach, mieszkał mały lis o imieniu Rudek. Rudek miał cztery lata i właśnie dowiedział się, że niedługo pójdzie do przedszkola. Bardzo się tym przejmował – jego serduszko biło szybciej za każdym razem, gdy mama o tym mówiła.

„Mamusiu, a co jeśli nie poznam tam nikogo?” – spytał Rudek pewnego wieczoru, tuląc się do miękkiego koca. Mama lisica przytuliła go mocno i powiedziała: „W przedszkolu są inne zwierzątka, które też chcą poznać przyjaciół. Będziecie razem bawić się, malować i śpiewać. A na pewno znajdziesz kogoś, kto lubi to samo co ty.”

Nadszedł pierwszy dzień. Rudek ściskał mały plecaczek z zapakowanym śniadaniem. Gdy wszedł do sali, zobaczył kolorowe klocki, wielką tablicę do malowania i mnóstwo pluszowych poduszek. Na środku siedziała pani sowa, która uśmiechała się życzliwie.

„Witaj, Rudku!” – powiedziała pani sowa. „Jesteś właśnie na czas. Poznaj swoich nowych kolegów: to Zosia wiewiórka, Krzyś zajączek i Olek bóbr.” Rudek nieśmiało pomachał łapką. Zosia podeszła i podała mu czerwony klocek. „Chcesz zbudować zamek?” – zapytała.

I tak Rudek spędził cały ranek na budowaniu najwyższej wieży z klocków, a potem malowali farbami – Rudek namalował drzewo w fioletowych liściach. Wszyscy śmiali się i chwalili jego obrazek. Na podwieczorek jedli jabłka i małe ciasteczka, a pani sowa opowiedziała bajkę o odważnym jeżyku.

Kiedy mama przyszła po Rudka, on nie chciał wychodzić. „Jutro znowu przyjdę!” – zawołał i przytulił Zosię. Wracając do domu, opowiadał mamie o klockach, farbach i nowych przyjaciołach. Mama uśmiechała się, słuchając.

Wieczorem, gdy Rudek leżał już w swoim łóżeczku, patrzył przez okno na pierwsze gwiazdy. Przypomniał sobie, jak rano się bał, a teraz czuł się szczęśliwy. „Dobranoc, mamo” – szepnął. „Dobranoc, Rudku. Śpij spokojnie, jutro czeka cię kolejny wspaniały dzień w przedszkolu.” I gwiazdy cicho mrugały na niebie, a Rudek zasnął z uśmiechem.