Zajączek Mikołaj i prawdziwy prezent

— Bajka do czytania —

W małym lesie, pod starą sosną, mieszkał mały zajączek o imieniu Mikołaj. Każdego ranka budził się i biegał po lesie, witając się z przyjaciółmi – wiewiórką Ruda, jeżykiem Kolcem i sową Mądrą.

Pewnego dnia Mikołaj usłyszał, jak wiewiórka Ruda smutno wzdycha. „Brakuje mi orzechów na zimę, a nie mam siły ich zbierać” – powiedziała. Mikołaj zastanowił się przez chwilę, a potem rzekł: „Pomogę ci, Rudko! Razem nazbieramy pełną skrzynkę!”.

I tak zajączek skakał po lesie, zbierając orzechy, żołędzie i szyszki. Potem spotkał jeżyka Kolca, który szukał ciepłego kącika na sen. „Możesz spać u mnie pod sosną, jestem pod liśćmi” – zaproponował Mikołaj. Koledzy ułożyli się razem, a Mikołaj przykrył jeża miękkim mchem.

Następnie zobaczył sowę Mądrą, która próbowała naprawić swoje gniazdo. „Potrzebujesz gałązek?” – spytał Mikołaj. „Tak, ale są za wysoko” – odpowiedziała sowa. Zajączek podskoczył, strącił kilka gałązek, a potem pomógł ułożyć je w gnieździe.

Kiedy słońce zaszło, wszystkie zwierzęta przyszły do Mikołaja. „Jesteś prawdziwym Świętym Mikołajem!” – zawołały. Mikołaj zdziwił się: „Ja? Ale nie mam prezentów ani sań!”. „Nie trzeba” – powiedziała mądra sowa – „Prawdziwy Mikołaj to ten, który pomaga innym i ma dobre serce.”

Mikołaj uśmiechnął się szeroko. Czuł się szczęśliwy, bo zobaczył, jak radość wypełnia oczy przyjaciół. Tego wieczoru, gdy gwiazdy zaczęły mrugać na niebie, zajączek pomyślał, że dzielenie się dobrem jest najpiękniejszym prezentem.

Położył się na swoim miękkim posłaniu z mchu, otulił się ciepłym liściem i zamknął oczy. Nad lasem świeciły gwiazdy, a wiatr szeptał cichutko: „Dobranoc, mały Mikołaju”. Zajączek uśmiechnął się przez sen i śnił o tym, jak jutro znów będzie pomagał przyjaciołom.