Przyjaciel z cienistego lasu

— Bajka do czytania —

W kolorowej krainie, gdzie rosły tęczowe drzewa, mieszkał mały potworek o imieniu Mruczek. Miał on miękkie futerko w kropki i wielkie, zielone oczy – tylko że Mruczek bardzo bał się ciemności. Gdy zapadał wieczór, chował się pod swoją kołderkę i szeptał: „Ciemność jest straszna…”.

Pewnego wieczoru zza zasłony wyłonił się maleńki, świecący duszek. Był przezroczysty jak woda, a w brzuszku migotało mu malutkie światełko. „Nie bój się” – powiedział cichutko duszek. „Jestem Migot – mieszkam w cienistym lesie i pokażę ci, że ciemność jest przyjazna”.

Mruczek odważył się wyjrzeć spod kołderki. Migot zaprowadził go do okna. Na dworze nie było już strasznie – gwiazdy mrugały jak oczy dobrych stworzeń, a księżyc świecił srebrną poświatą. „Spójrz – szepnął duszek – to tylko inne światła, które zapalają się, gdy jestem cicho.”

Razem wyszli na łąkę pełną nocnych kwiatów. Pachniały wanilią i lawendą. Mruczek zobaczył małe, puchate stworki: jedne miały rożki, inne skrzydła, a jeszcze inne mieniły się jak rybie łuski. „To moi przyjaciele – uśmiechnął się Migot. – Każdy z nas kiedyś bał się nocy, ale odkryliśmy, że jest tu bezpiecznie.”

Mruczek dotknął łapką jednego ze stworków – był ciepły i miękki. „Czy ty też boisz się ciemności?” – zapytał. Stworek z rożkami odpowiedział: „Kiedyś tak, ale potem zobaczyłem, że księżyc i tak zawsze nad nami czuwa. W ciemności można odpoczywać i marzyć.”

Nagle na niebie rozbłysła gwiazdka – spadała prosto na dłoń Mruczka. „To znak – powiedział Migot. – Twoje serce jest już odważne. Zapamiętaj: przyjaciele są wszędzie, nawet w cieniu, a ciemność to tylko druga strona dnia.”

Mruczek wrócił do swojego łóżeczka z uśmiechem. Ciemność nie była już straszna – była pełna ciepłych dłoni, iskierek i spokojnych szeptów. Zamknął oczy i słyszał, jak duszek nuci mu kołysankę o gwiazdach.

I tej nocy mały potworek spał smacznie, a gwiazdy świeciły mu nad głową. Gdy mama przyszła go przykryć kołderką, zobaczyła, że Mruczek się nie boi – bo wiedział, że w ciemności kryje się tyle przyjaciół. Dobranoc, mały strachu – dobra noc, spokojny śnie.