Magiczna sardonka Marii

— Bajka do czytania —

W małej, białej wiosce nad oceanem, w kraju zwanym Portugalią, mieszkała dziewczynka o imieniu Maria. Każdego ranka patrzyła z okna na błękitne fale i marzyła o wielkiej przygodzie. Pewnego dnia, gdy bawiła się na plaży, znalazła małą, srebrną sardonkę – rybkę, która błyszczała jak gwiazda.

Sardonka mrugnęła do Marii i powiedziała cienkim głosikiem: „Cześć, mam na imię Sardynia! Chcesz zobaczyć, co skrywa Portugalia?”. Maria ze zdumienia otworzyła buzię, ale szybko kiwnęła głową. Sardynia wskoczyła jej do kieszeni i szepnęła: „Trzymaj się mocno!”. I tak zaczęła się ich podróż.

Najpierw poleciały nad Lizbonę, miasto wzgórz. Sardynia pokazała Marii wieżę Belém i małe sklepiki pachnące cynamonem. „To pastéis de nata” – wyjaśniła – „słodkie babeczki, które pieką tu od setek lat”. Maria spróbowała jednej i uśmiechnęła się – była taka pyszna!

Potem poszybowały na północ, do zamku w Sintrze. Mury były różowe i żółte, a w ogrodzie rosły ogromne drzewa korkowe. „Korek z tych drzew służy do robienia butelek i kapci” – powiedziała Sardynia. Maria dotknęła miękkiej kory i pomyślała, że to jak poduszka dla drzewa.

Nadszedł wieczór. Usiadły na klifie nad oceanem, a z oddali dobiegła smutna, ale piękna melodia. „To fado” – szepnęła Sardynia – „muzyka, która opowiada o tęsknocie za morzem”. Maria słuchała i czuła, jakby fale śpiewały razem z nią.

Na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Sardynia powiedziała: „Portugalia to nie tylko miejsca, ale też ludzie i chwile. Twoja przygoda już się zaczęła, wystarczy rozejrzeć się dookoła”. Maria uścisnęła sardonkę i westchnęła szczęśliwie.

Wróciły do wioski, gdy księżyc rozświetlił dachy. Maria wśliznęła się do łóżka, a Sardynia położyła się obok na poduszce. „Dobranoc, Mario” – szepnęła rybka. „Śnij o falach i pastéis de nata”.

Zamknij oczy, maleńka. Gwiazdy nad Portugalią świecą dla ciebie. Wiatr niesie zapach oceanu i ciche fado. Już pora spać, dobranoc, śpij spokojnie.