Policjantka Zosia i mały zajączek

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, gdzie domki są kolorowe, mieszkała policjantka Zosia. Miała niebieski mundur i błyszczącą gwiazdę na piersi. Każdego wieczoru, gdy słońce chowało się za chmury, Zosia wychodziła na patrol, aby sprawdzić, czy wszyscy są bezpieczni.

Pewnego dnia, gdy Zosia szła ulicą, usłyszała cichutki płacz. To mały zajączek siedział pod latarnią i ocierał łapkami oczy. "Czemu płaczesz?" – zapytała Zosia. "Zgubiłem się" – odpowiedział zajączek. "Nie mogę znaleźć drogi do domu".

Zosia przykucnęła i pogłaskała zajączka po miękkim futerku. "Nie martw się, pomogę ci. Jak masz na imię?" "Mam na imię Tofik" – powiedział zajączek. "Mieszkam na wzgórzu za lasem, ale już jest ciemno i boję się iść sam".

Zosia wzięła Tofika za łapkę i razem ruszyli w drogę. Po drodze spotkali sowę, która powiedziała, że widziała domek zajączków przy starej dębowej alei. Zosia podziękowała sowie i poszli dalej.

Gdy doszli do lasu, zrobiło się jeszcze ciemniej. Zosia zapaliła latarkę i powiedziała: "Zawsze noś coś jasnego, żeby cię było widać. I nigdy nie rozmawiaj z nieznajomymi, chyba że to policjant". Tofik kiwał głową, zapamiętując rady.

W końcu dotarli na wzgórze. Tam czekała mama zajączka, bardzo zmartwiona. Gdy zobaczyła Tofika, przytuliła go mocno. "Dziękuję, pani policjantko!" – powiedziała. Zosia uśmiechnęła się i powiedziała: "To moja praca – pomagać innym".

Zosia wróciła na posterunek. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Włożyła piżamę, położyła się do łóżka i patrzyła w okno na gwiazdy. "Dobranoc, mały Tofiku" – szepnęła i zasnęła spokojnie. Wszystkie dzieci w miasteczku też spały bezpiecznie, wiedząc, że policjantka Zosia czuwa.