Policjant Jaś i mały złodziejaszek sera

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku mieszkał policjant Jaś, który codziennie dbał o porządek. Lubił wszystkich mieszkańców, a oni lubili jego – zawsze uśmiechniętego i pomocnego.

Pewnego dnia do Jasia przyszła pani Róża, właścicielka piekarni. – Ktoś zabrał mój pyszny sernik z witryny! – zawołała zmartwiona. Jaś obiecał, że znajdzie sprawcę. Wziął lornetkę i ruszył na poszukiwania.

Szybko odkrył maleńkie ślady prowadzące za piekarnię. Za wielkim kubełkiem schowała się mała myszka, która trzymała w łapkach kawałek sera. – To ty wzięłaś sernik? – zapytał łagodnie Jaś. Mysia spuściła główkę i pisnęła: – Byłam taka głodna…

Jaś przykucnął i powiedział: – Rozumiem, że jesteś głodna, ale branie bez pytania to nie jest dobry sposób. Sprawiasz tym smutek pani Róży. Mysia miała łzy w oczach – przepraszam, nie pomyślałam.

– Nie martw się – uśmiechnął się Jaś. – Możemy to naprawić. Pójdziemy razem do piekarni i poprosisz panią Różę o kawałek sera. A jeśli chcesz, możesz jej pomóc w zamiataniu podłogi – wtedy zarobisz na własny przysmak.

Myszka zgodziła się z radością. Pani Róża, widząc jej skruchę, pozwoliła pomagać przy czyszczeniu półek. Każdego dnia mysia dostawała mały kawałek sera za swoją pracę. I już nigdy nie wzięła niczego bez pozwolenia.

Od tamtej pory w miasteczku panował spokój. Jaś często mijał myszkę, która wesoło machała mu ogonkiem. Ludzie mówili, że to najmądrzejsza mysz w okolicy, a policjant uśmiechał się z dumą.

Wieczorem, gdy gwiazdy zapalały się na niebie, mysia wracała do swojej norki. Kładła się na miękkim sianie i szeptała: „Dziękuję, panie Jasiu”. A policjant pił herbatę na posterunku i patrzył w rozgwieżdżone niebo. Wszystko było dobrze, cicho i pogodnie.