Przygody małego pociągu Pusia

— Bajka do czytania —

Mały pociąg o imieniu Pusi codziennie jeździł po błyszczących torach. Lubił swoją pracę, ale czuł się trochę samotny, bo nie miał przyjaciół do zabawy.

Pewnego dnia Pusi usłyszał ciche: „Pomocy!”. Zatrzymał się i zobaczył wielką Ciężarówkę, która ugrzęzła w piasku na wzgórzu. Ciężarówka smutno powtarzała: „Nie mogę ruszyć dalej, a muszę zawieźć jabłka do miasta.”

Pusi pomyślał: „Mogę pomóc!”. Podjechał bliżej i przyczepił się do Ciężarówki liną. Z całych sił szarpnął i… udało się! Ciężarówka wyskoczyła z piasku jak piłka.

Ciężarówka uśmiechnęła się szeroko: „Dziękuję, mały Pusi! Jesteś bardzo miły.” Pusi poczuł, jak w jego serduszku robi się ciepło i radośnie.

Pojechali razem kawałek drogi. Nagle zobaczyli Koparkę, która kopała dół i… wpadła w niego, bo ziemia się osunęła. Siedziała na dnie i wystawiała tylko swoją łyżkę.

Pusi i Ciężarówka razem pociągnęli Koparkę do góry. Koparka klasnęła łyżką z wdzięczności: „Dzięki, przyjaciele! Teraz mogę kopać dalej.” Pusi uśmiechnął się – miał już dwóch przyjaciół!

Ciężarówka dała Pusiowi i Koparce po soczystym jabłku. Usiedli razem na łące, patrząc jak zachodzi słońce. Pusi pomyślał, że pomaganie innym jest lepsze niż samotna jazda.

Kiedy nastał wieczór, Pusi wrócił do swojej zajezdni. Na niebie świeciły gwiazdy, a on wtulił się w ciepły kocyk. Zamknął oczy i szepnął: „Dobranoc, przyjaciele.” Śnił o przygodach, w których wszyscy sobie pomagali.