Bajka o pociągu, który szukał swojego miejsca

— Bajka do czytania —

W małej stacyjce na końcu świata mieszkał sobie niebieski pociąg o imieniu Tomek. Był najmniejszym i najnowszym pociągiem w całej parowozowni, co bardzo go martwiło. Inne, większe pociągi często się śmiały, że jest za mały, by wozić ważnych pasażerów. Pewnego ranka Tomek postanowił wyruszyć w świat, by znaleźć miejsce, gdzie będzie naprawdę potrzebny.

Tomek z wolna toczył się po torach, mijając pola i lasy. Był trochę przestraszony, ale też podekscytowany nową przygodą. Nagle usłyszał cichutkie wołanie o pomoc. To mały króliczek utknął między szynami! Tomek natychmiast się zatrzymał i delikatnie podniósł wagonikami zwierzaka na bezpieczną łąkę.

Kiedy jechał dalej, zobaczył grupę dzieci czekających na przystanku. Ich szkolny pociąg się zepsuł i nie mogły wrócić do domu. Tomek, choć był mały, zaproponował, że je podwiezie. Dzieci wesoło wskoczyły do wagoników, a Tomek czuł się dumny, że może komuś pomóc.

Wieczorem, gdy Tomek przejeżdżał przez góry, zauważył słabe światełko w oddali. To stara lokomotywa miała awarię i nie mogła ruszyć z pomocą dla chorego drwala. Tomek bez wahania zaproponował, że zawiezie lekarza do chatki w lesie. Wszyscy byli mu bardzo wdzięczni.

Następnego dnia Tomek dotarł do wielkiego miasta. Ogromne pociągi pędziły tam i z powrotem, wyśmiewając małego Tomka. Ale nasz bohater już się tym nie przejmował. Wiedział, że ważne nie jest to, jak duży jest pociąg, ale to, jak może pomóc innym.

W drodze powrotnej Tomek spotkał swojego przyjaciela, starego parowozika Stefana. Stefan opowiedział mu, jak bardzo brakowało go w rodzinnej stacyjce. Okazało się, że to właśnie małe pociągi jak Tomek są najważniejsze - potrafią dotrzeć tam, gdzie duże pociągi nie mogą.

Gdy Tomek wrócił do domu, wszystkie pociągi witały go radośnie. Nawet te, które wcześniej się z niego śmiały. Zrozumiały, że każdy pociąg jest ważny i każdy ma swoje specjalne zadanie. Tomek został oficjalnym pociągiem pomocniczym stacyjki.

Od tej pory Tomek codziennie z radością wyruszał w trasę. Czasem woził dzieci do szkoły, czasem pomagał w nagłych wypadkach, a czasem po prostu jeździł po okolicy, roznosząc uśmiechy. I chociaż był najmniejszy, to czuł się najszczęśliwszym pociągiem na świecie.