Bajka o pociągu Tomku, który lubił się dzielić

— Bajka do czytania —

W małej stacyjce, gdzie mieszkają kolorowe pociągi, mieszkał sobie mały pociąg o imieniu Tomek. Tomek był wesołym, niebieskim pociągiem z jednym okrągłym okienkiem i uśmiechniętą buzią.

Codziennie rano Tomek wyjeżdżał na tory i puszczał parę: „Czuj, czuj, czuj!”. Miał swoją ulubioną zabawkę – małą, błyszczącą szynę, którą zawsze woził w swoim wagoniku. Kiedy inne pociągi prosiły, żeby się nią pobawić, Tomek kręcił kołami i mówił: „Nie, to moja! To moja specjalna szyna!”.

Pewnego dnia na stację przyjechał mały, zielony pociąg o imieniu Kacper. Kacper był smutny, bo zgubił swoją piłeczkę i nie miał się czym bawić. Siedział na torach i płakał: „Hu, hu, hu, nikt nie chce się ze mną bawić!”.

Tomek zobaczył Kacpra i zatrzymał się. Zrobiło mu się przykro, bo przypomniał sobie, jak sam czuł się samotny. Wtedy pomyślał o swojej błyszczącej szynie i powoli podjechał do Kacpra. „Widzisz tę szynę? Możemy się nią bawić razem. Zobacz, jak fajnie się po niej ślizgamy!” – powiedział Tomek.

Kacper uśmiechnął się i zaczął tupać kółkami z radości. Razem z Tomkiem ułożyli z szyny małą górkę, a potem ślizgali się po niej, puszczając parę i śmiejąc się: „Huuurrra!”. Zabawa była tak wesoła, że inne pociągi też przyjechały zobaczyć, co się dzieje.

Nagle z nieba spadła mała gwiazdka – srebrna i ciepła. Usiadła na czubku szyny i zaświeciła jasnym światłem. Tomek i Kacper spojrzeli w górę, a Kacper szepnął: „Dzięki, Tomku. Dzielenie się jest najlepsze na świecie!”. Tomek poczuł w swoim silniczku przyjemne ciepło: to była radość z pomagania innym.

Gdy zapadł wieczór, wszystkie pociągi wróciły do swoich domków. Tomek położył się w swoim wagoniku, a przed snem wyjrzał przez okienko. Na niebie świeciły gwiazdy – takie same jak ta, która przyleciała do nich podczas zabawy. Ziewnął cichutko: „Czuj, czuj… Dobranoc, gwiazdy… Dobranoc, Kacper…” – i zamknął swoje śpiące kółka.

I tak każdej nocy, gdy małe pociągi kładą się spać, gwiazdy przypominają im, że dzielenie się sprawia, że sny są kolorowe i ciepłe. A Tomek? Zawsze miał już ochotę dzielić się swoimi zabawkami, bo wiedział, że wtedy zabawa trwa dłużej i jest o wiele przyjemniejsza.