Bajka o piratach, którzy zgubili skarb

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na błękitnym oceanie, pływał mały, ale bardzo wesoły statek o nazwie „Radosny Rekin”. Na jego pokładzie mieszkali piraci – tyle że wcale nie straszni. Kapitan Puszka miał wielki, puszysty kapelusz i zawsze się uśmiechał. Jego załoga to: małpka Bibi, papuga Koko i kucharz Gruby Fred, który piekł najlepsze bananowe ciastka.

Pewnego ranka kapitan Puszka znalazł na stole starą mapę. Była pożółkła i pachniała rybami. – Hop! – zawołał. – To mapa skarbów! Musimy płynąć na Wyspę Złotych Muszli! Wszyscy się ucieszyli. Bibi podskakiwała, Koko krzyczał „Skarby! Skarby!”, a Gruby Fred już myślał, jakie ciastka zabierze w podróż.

Statek popłynął przez fale. Po drodze spotkali delfiny, które pokazały im tajemniczą lagunę. – Dziękujemy, przyjaciele! – krzyknął kapitan Puszka i rzucił im kilka bananów. Wreszcie dotarli na Wyspę Złotych Muszli. Wyspa była pełna palm i kolorowych kwiatów. Pod największą palmą kopali i kopali, aż znaleźli drewnianą skrzynię.

Gdy otworzyli skrzynię, nie było tam złota ani diamentów. W środku leżały tylko trzy rzeczy: małe lusterko, sznur koralików i list. – Ojej – zmartwił się Gruby Fred. – To nie jest skarb. Kapitan Puszka przeczytał list: „Drodzy piraci, prawdziwy skarb to przyjaźń i wspólne przygody. Uśmiechnijcie się do lusterka, a zobaczycie, jak jesteście bogaci”.

Bibi wzięła lusterko i zobaczyła w nim swoją wesołą mordkę. Zaśmiała się głośno. Koko założył koraliki na szyję i poczuł się jak król. Gruby Fred powiedział: – Wiecie co? Mam pomysł. Zróbmy z tych skarbów nową grę! I tak piraci spędzili cały dzień na plaży: bawili się w chowanego, tańczyli z delfinami i jedli bananowe ciastka.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, kapitan Puszka powiedział: – To był najlepszy skarb, jaki znaleźliśmy. Bo najcenniejsze jest to, że jesteśmy razem. Wszyscy zgodnie pokiwali głowami. Bibi przytuliła się do kapitana, Koko usiadł mu na ramieniu, a Gruby Fred podał ostatnie ciastko.

Statek „Radosny Rekin” popłynął z powrotem do domu. Po drodze gwiazdy świeciły jasno, a księżyc kołysał fale do snu. Kapitan Puszka otulił Bibi kocem, Koko zamknął oczy, a Gruby Fred cicho nucił kołysankę. – Dobranoc, przyjaciele – szepnął kapitan. – Śpijcie spokojnie, bo prawdziwy skarb jest tu, z nami.

I wszystkie piraty zasnęły, a statek płynął dalej pod rozgwieżdżonym niebem. Cisza, spokój i przyjaźń – to był ich największy skarb.