Bajka o piratach, którzy zgubili swój skarb

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, na szerokim, błękitnym oceanie pływał mały, drewniany statek. Na jego maszcie powiewała wesoła, czerwona flaga. To był statek pirata Franka i jego odważnej załogi.

Pirat Franek miał wielki, puszysty kapelusz, a zza ucha wystawało mu piórko. Jego załoga to byli: Malutka Maja, która uwielbiała liczyć gwiazdy, Gruby Gus, który zawsze nosił pas z guzikami, i Chichotliwy Kacper, który śmiał się tak głośno, że meble podskakiwały.

Pewnego dnia Franek ogłosił: „Znalazłem starą mapę! Prowadzi do skarbu na Wyspie Słońca!”. Wszyscy zaczęli klaskać i podskakiwać z radości. „Hip, hip, hura!” – krzyczeli, a mewy nadlatywały, żeby zobaczyć, co się dzieje.

Popłynęli więc w daleką podróż. Fale kołysały statek: góra-dół, góra-dół. Malutka Maja liczyła fale: „Raz, dwa, trzy… dziesięć!”. Chichotliwy Kacper śmiał się, gdy woda pluskała mu na nos. Gruby Gus trzymał ster i nucił piosenkę o rybach.

Nagle ujrzeli Wyspę Słońca. Była złota od piasku, a na środku rosła wielka palma. „Skarb jest zakopany pod palmą!” – krzyknął Franek. Wyskoczyli na brzeg i zaczęli kopać. Kopali łapkami, kopali wiaderkiem, a Gruby Gus kopał nawet swoim pasem!

Po chwili usłyszeli ciche kwilenie. To mały, zagubiony delfin utknął w mule. Miał smutne oczka i nie mógł odpłynąć. „Musimy mu pomóc” – powiedziała Maja. „Skarb może poczekać” – dodał Kacper. Franek skinął głową: „Prawdziwy pirat pomaga słabszym”.

Wspólnie uwolnili delfina. Polali wodą muł, delikatnie podważyli go patykiem i pchali, aż delfin z pluskiem wpadł do wody. Delfin z radości zrobił trzy kółka, a potem zanurkował głęboko. „Dziękuję!” – zaświergotał (tak jak mówią delfiny).

Kiedy wrócili pod palmę, nie znaleźli złota. Znaleźli tylko skorupkę po jajku. Ale Gruby Gus powiedział: „Nie szkodzi, mamy nowego przyjaciela!”. A Chichotliwy Kacper dodał: „I pamięć o tym, jak byliśmy dzielni!”. Franek uśmiechnął się: „To jest nasz skarb”.

Wieczorem wrócili na statek. Malutka Maja ułożyła się w hamaku i liczyła gwiazdy. Gruby Gus zwinął się w kłębek koło steru. Chichotliwy Kacper ziewnął tak wielce, że aż wiatr ucichł. A pirat Franek zdjął kapelusz i szepnął: „Dobranoc, przygodo”.

Fale cichutko pluskały o burtę. Statek kołysał się sennie. Na niebie zapaliły się wszystkie gwiazdy, a mały delfin wypłynął, żeby pomachać im ogonkiem. Każdy pirat już spał, śniąc o następnej wyprawie. I tak kończy się ta bajka o piratach.