Bajka o Pinokiu dla 4-latka

— Bajka do czytania —

Pewnego razu, w małym, przytulnym warsztacie pana Dżeppetta, mieszkał mały drewniany chłopiec o imieniu Pinokio.

Pinokio był zrobiony z kawałka sosnowego drewna, miał okrągłe oczy z guzików i uśmiech namalowany farbą. Każdego dnia pomagał panu Dżeppettowi w warsztacie – podawał młotek, trzymał gwoździe i śpiewał wesołe piosenki.

Pewnego dnia pan Dżeppetto powiedział: „Pinokio, idź do szkoły i ucz się być dobrym chłopcem”. Pinokio bardzo chciał być dobry, ale po drodze spotkał lisa, który powiedział: „Po co iść do szkoły? Lepiej pójdź ze mną na łąkę, gdzie rosną słodkie maliny!”.

Pinokio pomyślał: „Maliny są pyszne”, ale przypomniał sobie, że obiecał panu Dżeppettowi iść do szkoły. „Nie mogę” – powiedział grzecznie. „Muszę dotrzymać słowa”. Lis wzruszył ramionami i poszedł dalej.

W szkole Pinokio poznał małą dziewczynkę o imieniu Klara. Klara miała smutną buzię, bo zgubiła swoją lalkę. Pinokio zobaczył, że lalka leży pod ławką. „To twoja?” – zapytał. Klara pokiwała głową. Pinokio oddał jej lalkę, a Klara uśmiechnęła się szeroko.

„Dziękuję” – powiedziała Klara. „Jesteś bardzo dobry”. Pinokio poczuł w środku ciepło, jakby ktoś zapalił małą świeczkę. „Bycie dobrym” – pomyślał – „jest lepsze niż maliny”.

Po powrocie do domu pan Dżeppetto przytulił Pinokia. „Jesteś prawdziwym chłopcem” – powiedział. „Nie dlatego, że masz drewno, ale dlatego, że masz dobre serce”. Pinokio uśmiechnął się i zasnął spokojnie, patrząc przez okno na migoczące gwiazdy.

Tej nocy śniło mu się, że jest zrobiony z ciepłego, miękkiego chleba i że wszyscy go kochają. A gdy się obudził, wiedział, że najważniejsza jest prawda i dobroć w sercu.