Bajka o pingwinie Pik Pok

— Bajka do czytania —

Pingwin Pik Pok mieszkał na wielkiej, białej lodowej krze. Każdego ranka budził się razem ze słońcem, przeciągał skrzydła i szedł nad wodę zjeść śniadanie – pyszne, srebrzyste rybki.

Pewnego dnia, gdy spacerował po lodzie, zobaczył coś błyszczącego. Podszedł bliżej – to była mała, złota muszelka, która mieniła się w słońcu. Pik Pok nigdy wcześniej nie widział czegoś tak pięknego.

Zachwycony, wziął muszelkę w dziób i pobiegł do swojego przyjaciela, foki Leny. – Patrz, co znalazłem! – zawołał. Lena przyjrzała się muszelce i powiedziała: – To wyjątkowy skarb, Pik Pok. Może należał do kogoś innego?

Pingwin zastanowił się. – Masz rację – odparł. – Powinienem znaleźć właściciela. Razem z Leną poszli szukać. Po drodze spotkali mewę Zosię, która powiedziała, że widziała podobną muszelkę przy starym wielorybie.

Pik Pok i Lena popłynęli małą kry do wieloryba. – To twoja muszelka? – zapytał pingwin. Wieloryb uśmiechnął się. – Tak, zgubiłem ją. Dziękuję, że mi ją przyniosłeś. Jest dla mnie bardzo ważna, bo podarowała mi ją moja mama.

Pik Pok poczuł się szczęśliwy, że mógł pomóc. Wieloryb zaprosił ich na herbatę z alg morskich. Siedzieli razem, opowiadając historie, aż zaszło słońce. Pingwin zrozumiał, że prawdziwym skarbem jest dzielenie się i pomaganie innym.

Kiedy wrócił do swojej kry, był zmęczony, ale bardzo radosny. Położył się na miękkim śniegu, a nad nim świeciły gwiazdy. Zamknął oczy i pomyślał o dzisiejszej przygodzie. Wkrótce zapadł w głęboki, spokojny sen.